Infographic over online internet services

Ik kwam volgende infographic tegen over de penetratie en het volume van online muziek diensten.
Ze maken zo’n moderne kunstwerkjes opdat mensen als ik minder moeten schrijven, dus dat ga ik meteen doen. Hopelijk helpt deze infographic bij je beslissing aan welke muziek websites je voorrang moet geven:


Klik op de afbeelding voor een groter formaat.

Via Al Lindstrom.

“Enkel de slechte Nederlandse bands dringen door tot België”

Een sterk statement in Zone 03/ van een tijdje geleden. Voor de mensen die het gemist hebben:

klik op de afbeelding voor een grotere versie

“Muziek in eigen taal haalt nooit meer dan 25% marktaandeel”

Europese muziek heeft voldoende airplay en wordt door lokale luisteraars geconsumeerd, maar artiesten slagen er zelden in erkenning en succes te scoren buiten de eigen landsgrenzen. Dat is het opvallendste resultaat uit een uitgebreide studie die werd voorgesteld tijdens de Eurosonic/Noorderslag conferentie in Groningen.

De belangrijkste bevindingen uit de studie zijn:

Europees repertoire doet het vrij goed in de eigen markt, maar weinig artiesten kunnen dat succes vertalen over de landsgrenzen heen.

Enkel muziek uit de Verenigde Staten ondervindt geen hinder van de Europese landsgrenzen.

Pan-Europees succes is zelfs slechts weggelegd voor een beperkt aantal artiesten uit het Verenigd Koninkrijk.

Noord-Europese artiesten steken makkelijker de grenzen over dan collega’s uit Zuid- en Oost-Europa. Roemenië blijkt een uitzondering en is in opmars als land van muziekexport.

In elk Europees land beheerst Engelstalig repertoire zowel de airplay- als downloadcharts. Muziek in eigen taal haalt nooit meer dan 25% marktaandeel.

Muziekgenres die makkelijker de grenzen oversteken zijn Dance en Pop. R&B, Hip-Hop, Dance en Pop zijn in Europa de meest geliefde genres uit de Verenigde Staten.

In de onderzochte top 200 airplay & download charts is Rock als muziekgenre nauwelijks vertegenwoordigd.

Het 120 pagina’s tellende rapport is gebaseerd op gegevens van het wereldwijd bekende onderzoeksbureau Nielsen. De studie analyseert de oorsprong en vertegenwoordiging van muzikaal repertoire in de Top 200 meest gespeelde en gedownloade songs in Frankrijk, Duitsland, Nederland, Polen, Zweden en op een pan-European basis. Lees het volledige rapport hier.

“Hiphop hoort niet in de ether” zwaktes en sterktes van het genre

Ik las volgende stevige artikel op State. Enkele tips en duidelijke taal van Giel Beelen.
Het artikel werd geschreven door Erik Zwennes. Beeld

Waar een deel van hiphopland hem nog kent als die radio-dj die zich on-air liet pijpen of hij die het aan de stok kreeg met Metz en Darryl is Giel Beelen tegenwoordig een van de belangrijkste poortwachters om voet aan wal te krijgen als rapper in Hilversum. Is het niet via zijn ochtendshow, de Week in Rap en Roer of NachteGiel dan wel dankzij zijn regelmatige aanwezigheid als tafelheer in De Wereld Draait Door. Maar wat vindt hij zelf nou dope, hoe kijkt hij naar rappend Nederland anno 2012 en hoe benader je de beste man eigenlijk?

Giel Beelen tijdens de State Awards 2011 waar hij als één van de leden van de kiescommissie van de awardsshow de award voor Beste Single uitreikte. Door Arjan Kremer (in opdracht van FunkiMag)



“Ik luister alles zelf. Het is niet zo dat een redactie voor mij de nieuwe singles luistert. Ik vind dat ook een soort plicht, ik krijg nu eenmaal al die platen. Maar tegelijkertijd lukt het me zelden om hele albums te luisteren. Ik check singles en skip door albums heen, heel oneerbiedig. Maar bijvoorbeeld de nieuwe platen van Gers en Sef heb ik gehoord. De weinige momenten dat ik muziek als consument tot me neem, gooi ik een jazzkanaal aan via mijn Sonos systeem.”

Hoe kijk jij naar Nederlandse hiphop en de industrie die er omheen is gegroeid?
“Het is wel los. Het hele imago is er een beetje vanaf. Mijn moeder zal er waarschijnlijk nog steeds een stereotype beeld van hebben en dat is misschien ook wel prima. Maar ik vind zelf, en een label als Top Notch heeft daar een belangrijke rol in, dat er heel toffe dingen gebeuren. Van combinaties met andere genre’s tot ontwikkelingen binnen hiphop. Het maakt Nederlandse hiphop meer volwassen. Ali B Op Volle Toeren heeft ook heel veel inzicht gegeven en mooie portretten geschetst van de spelers in de scene.”

Op 3FM, een pop-rockzender, wordt ook hiphop gedraaid, maar het zijn de acts die de cross-over zoeken die gedraaid worden. Is dat vanwege het profiel van de zender of door de beeldvorming van hiphop?
“Wij zijn echt een popzender. En popmuziek is volgens mij wat op de radio werkt. Voor hiphop, dance of rockmuziek moet je zelf kiezen. Radio is broadcasting. Dat leidt misschien tot vervlakking, maar ik denk dat wij daar toch net even peper en zout in gooien en nieuwe acts breken. In de basis haten onze luisteraars hiphop. Ik lees niet al die luisteronderzoeken, maar zo is het wel. Tegelijkertijd zijn die onderzoeken niet heilig. In de basis zitten mensen nooit op iets nieuws te wachten. Dat geldt niet alleen voor muziek, zo zit de mens blijkbaar in elkaar. Dus als we de onderzoeken blind zouden volgen, stond de playlist behoorlijk vast. Daarom laat je mensen wel nieuwe dingen proeven en haken er mensen in, beginnen ook andere stations het te draaien en wordt het toch opgepikt. In het begin scoorde Gers Pardoel’s ‘Ik Neem Je Mee’ een vette vette onvoldoende, nu staat de track al weken op één. Maar zo werkt het bij mij ook hoor. Ik vond het eerst helemaal niets. Ik vind het album niet briljant, maar als je zo’n track er uit trekt, begint het wel te werken. Je hebt ook albums die op het eerste gehoor geweldig lijken, maar die je daarna nooit meer op zet.”

Je bent anno nu de schakel tussen hiphop en 3FM danwel De Wereld Draait Door, hoe is dat ontstaan?
“Als het gaat om 3FM ben ik een van de enigen die overbleef. De enige die wat met hiphop heeft, en ik doe natuurlijk veel met live-optredens.

Ja, maar ik kan me ook voorstellen dat je dan juist niet die ‘moeilijke jongens die te laat komen’ uitnodigt.
“Daarvoor vind ik hiphop zelf te leuk om dan geen rappers uit te nodigen. Vrijdagnacht is bijna een soort concept geworden: ik heb een bandje, een singer-songwriter en een hiphopgezelschap. Niets leukers dan die bij elkaar te brengen. Inmiddels staat iedereen daar wel voor open, maar in het begin vonden artiesten dat ook maar vaag. Ik baal er van dat die vrijdagavondshow gekilled is (3VOOR12XL, red.) maar het werkte gewoon niet. Als dan ook de mensen voor wie het bedoeld is eigenlijk toch niet naar het station luisteren…ja.”

Zie jij het gebeuren dat meer hiphop danwel hippop de stap naar dagradio maakt?
“Ik zeg je eerlijk: eerst was het zo dat 538 die urban dingen pakte. Ik moet zeggen dat zij aan het wankelen zijn in duidelijkheid en nu echt wel dingen laten liggen. En dat gaan wij dan ook niet oppakken. Wat dat betreft zitten we best wel in een rare tijd. Ik denk dan toch wel dat als je kijkt naar de pure hiphop…ja, dan is dat misschien gewoon niet voor de radio. Dat is waar ik wel steeds meer in begin te geloven. Ook omdat die doelgroep gewoon helemaal geen radio luistert. Dan heeft het ook niet zoveel zin.”

Nadeel is dat ze dan ook in de beeldvorming weer een stukje verder kwijt zijn, Buma-inkomsten mislopen, etcetera.
“Ja. Dat vind ik soms wel lastig hoor. Voor wat het doet in Nederland op het gebied van optredens enzo. Neem zo’n hele Fakkelteitgroep bijvoorbeeld, dat is gewoon vet aan de hand en ik kan er gewoon niet zo veel mee. Althans, ik vind het zelf heel gaaf, te gek, maar we gaan het niet op de playlist zetten. Dat vind ik lastig en daarom zal ik altijd dat soort dingen ’s ochtends langs laten komen. Maar dan weet ik vantevoren al dat er veel negatieve reacties komen. Daar heb ik dan schijt aan en denk ik ‘dat is wie ik wil zijn: een gids in muziekland, en dat gaat nu eenmaal alle kanten op.'”

Wat is de grote zwakte van Nederlandse hiphop en Nederlandse hiphopartiesten?
“Wat je nog altijd wel hebt is het niet zo communicatief open staan. Dan wordt het echt al snel een groepje cappuchonnetjes die met elkaar staan te smoezelen. Je hoeft niet allemaal netjes in pak te knikken en te buigen, dat is wat ik totaal niet wil. Maar soms maakt iemand het voor zichzelf wel heel lastig. Eigenlijk is het heel simpel: de echt lastige artiesten komen er niet. Dat heeft niet alleen met media-aandacht te maken, maar ook binnen de scene zelf word je dan ingehaald. Nogmaals: je hoeft echt geen open boek te zijn, het mag best een beetje vaag zijn. Als je vaag doet en vervolgens blijkt je verhaal ook zo enorm leeg te zijn, is het vaag doen om het vaag doen en val je door de mand.”

Hoe kan een artiest jou benaderen? Wat is slim, wat is absoluut niet slim? Is het verstandig om een tussenpersoon in te schakelen?
“Het voordeel van een tussenpersoon is dat ik diegene al ken. Het hele concept van pluggers heeft wel degelijk effect. Maar zonder gekheid: ik check alle mails. Dat gaat wel heel snel, maar ik check het wel. Wat je nooit moet doen is een mp3 attachen, daar word ik gek van. Als je de mogelijkheden hebt, is het slim om met tussenpersonen te werken of in ieder geval met mensen die al eerdere successen hebben gehad en weten hoe de wereld in elkaar zit. Maar je kan ook gewoon een mailtje sturen hoor. Ik heb vaak genoeg op vrijdagnacht rappers gehad die me gewoon hadden gemaild. Ik merk dat veel mensen de mediawereld groter maken dan het in werkelijkheid is. Zo bijzonder is het allemaal niet. Je stuurt een mailtje en dan ben je er of niet.”

Hoe zou volgens jou de Publieke Omroep met hiphop om moeten gaan? Los van wat 3FM doet.
“FunX vind ik een goede plek. Ik vind het zelf niet zo aantrekkelijk, maar dat is dan ook goed; het is niet voor mij. Je kunt wel leuk allemaal themakanalen beginnen, maar dat moet wel effect hebben. Op internet is er geen FM-schaarste, iedereen kan er iets beginnen en de winnaar is degene die het het beste doet. Initiatieven als Lijn5 vond ik altijd wel goed. Ik zou me wel kunnen voorstellen dat je als Publieke Omroep veel meer denkt in programma’s die je niet maakt voor radio of tv, maar baseert rond goede gasten die toch al wel binnen de omroepen rondlopen. Dat mag best alleen op internet zijn, ik geloof daar wel in. Maar dat is nu even heel lastig, omdat de Publieke Omroep juist tegengehouden wordt op internetgebied. Dat staat hier inderdaad haaks op. Ik vind het heel moeilijk hoor. Goede dingen moet je naar mijn idee ook niet meteen afrekenen op kijkcijfers ofzo. Laat dingen groeien, publiek moet je ook langzaam winnen.”

Hoe is je relatie met Lange Frans ontstaan?
“Eigenlijk heel simpel. Er was een promosampler, Homegrown, daar stond een liedje van D-Men op. Het ging over een snor en dat vond ik een super grappig nummer. Het was zijn tijd ver vooruit want er zat een soort drum-n-bass dingetje in. Daar ben ik heel erg van, dus dan heb je me. Ik begon dat te draaien en daarma kwam de D-Men clan ook langs. Als we het dan hebben over gasten die gewoon heel open en tof benaderbaar zijn, dan is Lange Frans hét voorbeeld. We hadden een klik en daarna liet ik hem eigenlijk al teksten maken; samenvattingen van de uitzendingen enzo. Ik moest hem altijd ophalen. Hij stond in Weesp bij een hotel te wachten midden in de nacht en dan pikte ik hem op voor het nachtprogramma. Toen ging ik ’s avonds een programma maken en verhuisde hij mee. Ondertussen begon hij ook te knallen en heb ik hem ook bij tijd en wijlen geholpen. Toen ik naar de ochtend ging, heb ik ook geen moment getwijfeld of hij mee moest verhuizen. Het is grappig om te zien hoe hij echt in een andere league is gekomen. Die van bekende Nederlanders.”

…het zijn er niet veel. Naast hem nog Ali B, maar dan heb je het eigenlijk ook wel.
“Het lijkt me best moeilijk voor hen hoor. Ali is daar echt helemaal goed in. ‘Wat nou credible?’ Het maakt hem echt helemaal geen kut uit. Ik ben heel benieuwd naar het album van Frans dat er aan zit te komen. Ik heb al wat dingen gehoord en hij denk echt van ‘fuck you’. Het gaat echt kamerbreed. Het lijkt me voor Frans ook heel moeilijk. Wat ik altijd leuk vond waren die heel smerige straatremixes. Ik begrijp hoe dat gaat hoor, ik heb dat zelf ook. Ik ben naar de ochtend gegaan en dan moet je dat soort dingen niet meer doen. Ik zie dat ook heel erg aan Frans.”

Twee aanvaringen met artiesten hebben destijds voor behoorlijk wat rumoer gezorgd, dat waren Metz en Darryl. Vervolgens word je voor racist uitgemaakt, hoe kijk je daar op terug?
“Het is hoe ik radio maak en dan kunnen dat soort dingen gebeuren. Ik moet zeggen dat ik over Darryl echt okay ben. Ik heb hem erna nog gebeld. Het spijt me dan dat iemand er van slag van is en vooral dat het zo’n hype’je wordt, maar hij is erna weer langs gekomen: even goede vrienden. Ik sta er nog steeds achter. Het was gewoon niet goed. Het was een opeenstapeling van zaken: hij was niet goed voorbereid en hij rapte over zijn eigen vocalen heen. Maar ik moet zeggen dat het wel effect heeft gehad. Tegenwoordig is het bij de meeste hiphopartiesten keurig geregeld. Metz is een ander verhaal. Het heeft zijn naamsbekendheid goed gedaan en hij heeft er alles aan gedaan om dat uit te buiten. Dat kan ik wel waarderen, ik vind het wel grappig al is het behoorlijk negatief. Ik was op dat moment in een grillige bui. De rubriek, waarbij iedereen langs kon komen om te vertellen over zijn goede doel, had het nodig dat ik het spicede. Het verbaasde me hoe hij na afloop heel a-relaxed werd. In de uitzending ging hij er prima mee om wat mij stimuleerde om er vrij stevig bovenop te zitten. Als we het dan over stereotypen hebben: ik vind het prima dat je ’s ochtends binnenkomt met een hele posse en je zonnebril op, maar ik ga er wel wat van zeggen. Je kan me een enorme eikel vinden voor hoe ik dat heb aangepakt. Maar wat ik echt erg vind, en daar heb ik toch menig mailtje aan gewijd, is dat hij een edit gemaakt heeft van wat er gebeurd is. Daarin miste je de hele context. Feitelijk gezien is dan nog steeds alles gebeurd, maar hij heeft wel zijn zegje kunnen doen. Dat zie je niet in de edit. Dat vond ik niet rechtvaardig. Zijn hele verhaal dat hij jonge rappers wilde helpen met zijn project, heeft hij er zelf uitgeknipt ter promotie van zichzelf. Daarna heeft nog gespeeld dat hij langs zou komen in het Glazen Huis van dat jaar. Maar toen begon hij ook ineens allemaal eisen te stellen. Er werden excuses van mij verwacht. Ik vond dat niet nodig. Klaar.”

Vervolgens zijn hun beide platen keihard geflopt.
“Het publiek liegt niet, dan was het gewoon niet goed genoeg.”

Moeten mensen vriendjes met jou zijn om aandacht te krijgen?
“Ik ben blij dat je dat zo vraagt: dat is ab-so-luut niet aan de hand. Zo werk ik niet en als ik het gevoel zou hebben dat iemand zich wel zo zou gedragen dan heb ik nieuws: dat werkt alleen maar averechts. Pluggers weten dat als geen ander: het gaat om de muziek. Artiesten weten dit, maar voor de lezer is het misschien wel goed om te horen: ik nodig die gasten wel uit. Daar hoef ik geen credits voor te hebben hoor, zo bedoel ik het helemaal niet. Maar ik denk dan wel: ‘ik hoef het niet te doen’.

De Jeugd van Tegenwoordig heeft die gouden plaat binnen, gaan ze nu eindelijk een keer die Popprijs pakken?
“Ik weet het meestal nooit. Ik zou dat een hele goede kandidaat vinden. Ik zou nu zo snel ook niet iets anders weten. Ik zou het ook heel leuk vinden voor het genre. Ondanks het feit dat ze daar een beetje buiten vallen, of in ieder geval aan de top zitten; buiten de cirkel zegmaar. Het ís hiphop. Ik zeg je eerlijk: ik had niet verwacht dat die gasten het zo lang vol zouden houden. Het is zo voorbij het gekkigheidje gegaan en het zijn enorm harde werkers. Ik heb er niets over te zeggen, maar ik zou het een heel goede vinden.”

Gratis muziek-business model met The Weeknd, Nipsey Hussle en Mr. Probz

Een Engelstalig artikel in the guardian herinnerde me aan drie artiesten die geld verdienen met oa. gratis muziek weg te geven. Daarom deze korte post om je grijze massa aan het werk te zetten en een plan op maat van jezelf te smeden. Voor een hulp bij je doorgedacht plan moet je vooral contact opnemen!

Hieronder enkele highlights van het artikel:

The Weeknd released his second album, Thursday, via complimentary download, and before that in March, when trendspotters were able to snatch up his debut, House of Balloons, also gratis. Balloons, with its sensual, druggy soul slow jams, landed on the 2011 top ten lists of a host of publications, including the New York Times, Billboard and the Guardian, and was shortlisted for 2011’s Polaris Music Prize.

The Weeknd’s rapid ascendance demonstrates how drastically the approach to disseminate music and building an audience has changed in the first decade of the 21st century.

In an interview with Billboard, music executive Marc Geiger claimed The Weeknd was flooded with offers from labels within the week of the Balloons release, as well as a $25,000 offer to play one show. The Weeknd has placed himself in the precarious position of having to figure out how to sell his cachet without forfeiting it, but there does appear to be a path to a lucrative music career without ever selling a record.

The Weeknd doet wat Nipsey Hussle in zijn raps ook al zei: geef je muziek gratis weg, bouw een publiek op en verdien je geld met live shows.
Mr. Probz voegt nog een troef toe: hij biedt zijn muziek gratis aan mét iTunes link zodat je deze ook kan kopen. Slim, want ik en anderen hebben zo al enkele songs gekocht.