“Luc Rademakers, hebt u al geluisterd naar Radio 1?”

Siegfried Bracke

Ik las dit rake opiniestuk over de evolutie naar eenheidsworst die momenteel bezig is op de Vlaamse Radio 1. Hetzelfde kan gezegd worden van veel muziek die op radio, tv en blogs opduikt. Maar goed, er wordt daar al voldoende over geschreven en zolang het geen persteksten van opkomende bands zijn of songteksten, gaat daar niet veel aan veranderen op korte termijn.

Siegfried Bracke schrijft een open brief aan de algemeen hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst. Siegfried Bracke was vanaf begin jaren 80 tot 2010 journalist bij de openbare omroep. Nu is hij volksvertegenwoordiger en Gents gemeenteraadslid (N-VA).

Geachte Luc Rademakers,

Ik word betaald om een mening te hebben. Maar u zal dat lezen: dit is meer dan een mening. Ik ken u niet, nothing personal dus, maar j’accuse. Omdat ik na de (alvast cijfermatig succesvolle) hervorming van 2007 Radio 1 als mijn kind ben gaan beschouwen. Toen zaten we in een situatie – de gelijkenis is opvallend – waarbij in vijf jaar tijd een derde van de luisteraars was vertrokken.

Toen hebben we in geen tijd die eeuwig zeurende hervormingswerkgroepen afgeschaft, en heeft een ploeg van niet meer dan vijf mensen, stielmannen en -vrouwen, de hand aan de ploeg geslagen. Harde werkers met een gedacht. Taboes werden doorbroken, vaste waarden, als het moest, opzijgezet. Protest alom, opgehangen aan de redactiemuren. Ik deed alsof ik het niet zag. Een truc die ik geleerd had van de oude Vandenbussche.

Want terwijl de weldenkenden ruim de tijd namen voor de beschrijving van de ondergang van de beschaving (ze bedoelden daarmee hun eigen comfort), werden er kleine, licht onderbemande ploegjes gemaakt. Mensen waarvan ik wist dat ze het concept zagen zitten, tegen d…

Lees het volledige artikel op De Morgen.

Advertenties

Voorbeeld van een goed videodagboek

Wat doe je als je een klein promo budget hebt, maar wel barst van ideetjes en goesting? Je doet het zelf!

Tot nu toe heb ik vooral achter de schermen gewerkt aan muziek. Met producen, afmixen en beats. En marketing natuurlijk. Sinds enkele maanden heb ik gewerkt aan mijn eigen project. Voor de release waren er twee dingen die ik wilde doen:
– mezelf kenbaar maken als muzikant (voordien enkel achter-de-schermen-man)
– momentum opbouwen voor de release

Vervolgens heb ik gekeken naar wat ik kan en wat er interessant zou zijn voor luisteraars. Dat kwam al snel uit bij korte video’s. Een soort van studio dagboek. Deze heb ik dan zelf gemonteerd in iMovie (standaard software op een Mac, Windows Movie Maker had even goed gewerkt). Hier kan je de eerste episode bekijken:

Hoewel er best veel werk bij komt kijken, brengt het toch wat op. Ik merk dat mensen echt weten dat er een ep aan komt. En ook al weten wat ze er van kunnen verwachten. De video’s zijn ook enkele keren gedeeld.
Als je een grotere fanbase hebt, zal dit effect zich alleen maar versterken!

Sorry voor de dikkenekkerige titel natuurlijk. Maar zoals ik al zei merk ik zowel off- als online dat mensen beginnen weten dat de ep er aan komt en nieuwsgierig worden. Zelfs voor een beginnende muzikant werkt het dus.

Ik ben zeer benieuwd naar jou promotiewerk! Heb je ook zelf video’s gemaakt?

Draai die video tellers maar weer terug!

846427_73966285Het is geen geheim dat sommige bedrijven en mensen de cijfers proberen aan te dikken. Zo ook op de videosite YouTube, zoals te lezen stond in de krant.
Waar ik wel van verschiet is het enorme verschil tussen de werkelijke views en die met de robots er bij. Als iemand weet hoe ze dit berekend/uitgepluisd hebben, dan lees ik het graag in de comments!

Het artikel dat ik las:
De videowebsite YouTube heeft onlangs de tellers van verscheidene platenmaatschappijen en artiesten teruggedraaid die het aantal views van hun videofilmpjes kunstmatig opgedreven zouden hebben. Dat melden gespecialiseerde sites donderdag. Het gaat onder meer om Universal Music, Sony Music en Britney Spears.

Wie filmpjes op YouTube post, mag geen robots gebruiken om meer views te krijgen dan het aantal keren dat de video daadwerkelijk bekeken werd. De views leveren immers ook reclame op.

De teller van Universal Music verloor aldus 1 miljard views en staat voortaan op 5,9 miljard. Sony Music zakte met 99 procent tot 120 miljoen views. Een niet-officiële teller van Britney Spears moest 463 miljoen views inleveren om op 207 miljoen uit te komen.

Via De Morgen.

Muziek als medicijn

Wat achtergrond informatie over muziek voor de mensen die ook interesse hebben in psychologie en het grotere geheel.

Het is onverstandig om op muziek te bezuinigen: ze brengt meer geld op dan erin wordt geïnvesteerd.

We hebben in Nederland van het maken van muziek iets bijzonders, uitzonderlijks gemaakt. De rol van muziek in het onderwijs wordt steeds kleiner en een beperkte groep kinderen heeft de mogelijkheid om een muziekinstrument te leren bespelen.

Dat is jammer en berust op misverstanden. Met als gevolg dat we muziek als een luxe blijven zien in plaats van als een typisch menselijke vaardigheid die nauw verstrengeld is met een scala aan sociale, emotionele en cognitieve vaardigheden. Daarnaast kan muziek ook een therapeutisch effect hebben op hersenziekten. Althans, dat is wat geconcludeerd kan worden uit de recente wetenschappelijke literatuur over de relatie tussen muziek en ons brein.

Amuzikaal
Een eerste misverstand is dat je als musicus geboren wordt. Daar wordt dan meestal mee bedoeld dat een uitzonderlijk muzikaal talent genetisch bepaald is. Hier is echter maar weinig bewijs voor te vinden. Het omgekeerde lijkt eerder het geval: praktisch alle mensen hebben een biologische aanleg voor het waarnemen en waarderen van muziek. Amuzikaal zijn is in feite de grote uitzondering. Het wordt amusia genoemd en bestaat uit een verzameling erfelijke (of door een hersenbeschadiging ontstane) afwijkingen in het herkennen of reproduceren van melodieën en ritmes. Naar schatting vier procent van de mensen in het Westen heeft er in meer of mindere mate last van.

Muzikaal
Het tegenovergestelde van amusia is een extreme overgevoeligheid voor het waarnemen, onthouden en uitvoeren van muziek. Daarbij kun je denken aan kinderen met autisme of het Williams-syndroom, die een uitzonderlijk, vaak spontaan ontwikkeld talent voor muziek aan de dag leggen. Ook zijn er mensen die als gevolg van een neurologische aandoening plotseling zeer muzikaal blijken te zijn of dit juist zijn kwijtgeraakt. Het zijn allemaal uitzondelijke gevallen die je doen beseffen dat onze hersenen een speciale band met muziek hebben.

Recent ontwikkelingspsychologisch onderzoek laat zien dat vrijwel alle jonge kinderen een grote sensibiliteit voor muziek hebben, lang voordat ze hun eerste woorden spreken. Zowel baby’s als jonge kinderen blijken melodische en ritmische wisselingen in muziek te herkennen, en hun onderscheidingsvermogen is op die punten vaak sterker dan dat van de gemiddelde volwassene. Het is dus van belang in te spelen op deze zeer vroeg aanwezige gevoeligheid voor muziek en deze te ontwikkelen.

Slim
Van het luisteren naar (klassieke) muziek word je slim. Dit is een recenter misverstand dat vaak ten onrechte ingezet bij het verdedigen van het belang van muziek. Ondanks de indrukwekkende productie van boeken en cd’s rond het vermeende Mozart-effect, blijkt het een marginaal, kortdurend, maar vooral een indirect effect te zijn. Niet de muziek zelf, maar de veranderde stemming blijkt het tijdelijke effect te verklaren.

Stukken overtuigender is recent onderzoek dat in kaart bracht wat nu feitelijk het effect van muziek-lessen is op de cognitieve vaardigheden van kinderen, los van inkomen of sociale klasse. Canadees onderzoek laat zien dat kinderen die muzieklessen volgden (piano, zang of viool), in vergelijking tot kinderen die geen muzieklessen volgden, na een jaar significant beter scoorden op een reeks van cognitieve taken, reikend van IQ en taal begrip tot concentratie en leervermogen.

Denkvermogen
Muzieklessen hebben dus een onmiskenbaar positief effect op belangrijke cognitieve functies. Zo kan muziek bijdragen aan het opbouwen van een reserve voor het denkvermogen, een ‘cognitieve reserve’. Een grotere cognitieve reserve betekent dat men meer verschillende manieren van denken (cognitieve strategieën) ontwikkelt die op latere leeftijd kunnen beschermen tegen ‘normale’ cognitieve achteruitgang in het denkvermogen, en bij hersenziektes die het cognitief functioneren kunnen aantasten.

Naast allerhande cognitieve voordelen, beperkt muziek zich niet tot cognitie alleen. Ook op sociaal en emotioneel gebied heeft muziek een grote impact. Een voorbeeld is stemmingsregulatie: het veel voorkomende gebruik van muziek om onze emoties te versterken, te veranderen of te ontladen. Recent hersenonderzoek laat zien dat muziek een intieme relatie heeft met dieper gelegen hersengebieden die betrokken zijn het reguleren van emotie. Luisteren naar je favoriete muziek kan zelfs dopamine, een belangrijke neurotransmitter, aanmaken dat van invloed is op een sterk gevoel van welzijn. Wederom een voorbeeld dat laat zien dat onze hersenen een speciale band met muziek hebben.

Muziektherapie
Muziek stimuleert een groot aantal hersengebieden. Dat betreft niet alleen de gehoorschors, waar de informatie binnenkomt, maar bijvoorbeeld ook gebieden die met leren te maken hebben, met emoties en met beloning. Door deze globaal stimulerende eigenschap is het ook begrijpelijk dat muziek als een therapie is onderzocht en lijkt inderdaad te werken bij een groot aantal hersenziekten.

Muziektherapie is op gang gekomen toen het de pijn en ellende van soldaten in de Eerste en Tweede Wereldoorlog bleek te verzachten en hun lichamelijke reacties bleek te verbeteren. Nu zijn er gecontroleerde trials met muziek therapie beschikbaar die gunstige effecten bleken te hebben bijvoorbeeld bij pasgeboren couveuse kinderen, kinderen met leer en gedragsstoornissen, mentale retardatie, autisme spectrum stoornissen, hersenletsel, depressie en dementie.

Identiteit
Maar ook buiten het terrein van de hersenziekten heeft muziek een gunstig effect op sociale cohesie, het versterken van groepsgevoel of het vinden van je eigen identiteit: er zijn voorbeelden te over die laten zien dat muziek in de puberteit een belangrijke rol vervult (wie herinnert zich niet de muziek uit zijn jeugd, met alle indrukken die daarbij hoorden?).

Zowel het luisteren naar als het maken van muziek stimuleert een rijk scala van cognitieve, emotionele, sociale en culturele vaardigheden en kunnen zorgen voor intense, richtingbepalende ervaringen. Aspecten die met weinig andere middelen zo verenigd en aangewakkerd kunnen worden dan met muziek. Muziek zou pas een luxe zijn als we haar niet meer nodig hadden. Het tegendeel lijkt het geval.

Henkjan Honing is hoogleraar muziekcognitie aan de UvA. Erik Scherder is hoogleraar klinische neuropsychologie aan de VU. Dick Swaab is hoogleraar neurobiologie aan de UvA. Zij spreken woensdag op de conferentie ‘Hoe muziek het brein verrijkt’.

Bron: Volkskrant

Streaming (nog) niet voldoende

Streamingdiensten vangen de mindere verkoop van cd’s en downloads voorlopig niet op. Hoewel de verkoop in downloads in Europa met 9% steeg, daalde de totale verkoop met 2,6%. Het onderstaande artikel dat in De Standaard stond zegt niet welk aandeel downloads hebben in de totale verkoop van muziek. Echter volgens deze bron is het maar een miniem stukje van de hele taart en staat die 9 procent groei dus vrij machteloos tov. de consument die minder muziek aankoopt.

Lees hieronder het artikel dat in De Standaard stond:

Streaming groeit als kool, maar kan de terugval in de verkoop van cd’s niet compenseren.
In 2015 zal digitale muziekverkoop de traditionele dragers voorbijsteken als inkomstenbron voor de muziekindustrie, voorspelt marktonderzoeker Strategy Analytics. Vooral de inkomsten uit streaming – het afspelen van muziek via het internet op pc’s en mobiele apparaten – stijgen snel. Dit jaar wereldwijd met 40 procent in vergelijking met 2011. In Europa zelfs met 48 procent. Maar de verkoop van downloadbare muziek, via winkels als iTunes, bereikt vandaag stilaan een plafond. Downloads groeien dit jaar in Europa nog met 9 procent, in de VS nog maar met 7 procent. Erger voor de muziekindustrie is dat de totale muziekverkoop, cd’s inbegrepen, blijft dalen. Dit jaar met 2,6 procent.

Nevenrolletje
Voor de komende vijf jaar blijft streaming de grote groeipool van de muziekindustrie, voorspelt de studie. Waarom? Volgens Ed Barton van Strategy Analytics hechten mensen nu meer belang aan het gebruiksgemak dan aan het idee om een stuk muziek te bezitten. Abonnementendiensten als Spotify en Deezer bieden een bibliotheek aan van meer dan 10 miljoen nummers die je gelijk wanneer kunt beluisteren op elk apparaat. De meeste gebruikers van Spotify, Deezer en andere streamingdiensten, maken gebruik van een gratis basisaanbod dat wordt gefinancierd met reclame. Barton: ‘De abonnementendiensten als Spotify en Deezer rekenen erop dat ze 15 procent van hun gebruikers naar hun betalende aanbod kunnen lokken, en dat lijkt ze voorlopig te lukken.’

En in 2015 is het dus zover: dan is digitale muziekverkoop belangrijker dan cd’s. In de VS wordt dat punt zelfs al dit jaar bereikt. Maar dat betekent niet dat de muziekindustrie mag beginnen dromen van herstel. ‘De vraag is of de digitale inkomsten zullen blijven groeien’, zegt Ed Barton. ‘En of de inkomsten voor de muziekindustrie ooit nog in de buurt kunnen komen van wat ze in de jaren 90 waren.’

Eerder deze week pakte marktonderzoeker Nielsen uit met heel andere cijfers. Die studie suggereert dat jongeren vooral op Youtube naar muziek luisteren, terwijl streaming maar een nevenrolletje speelt en abonnementen als Spotify zelfs amper in het verhaal voorkomen. Nielsen had Amerikaanse consumenten gevraagd via welke media ze het afgelopen jaar naar muziek hadden geluisterd, en daarbij noemde twee derde van de jongeren Youtube.

bron: De Standaard

Playout! is meer dan een muzieklabel, bands zijn meer dan muziek

Gisteravond had ik het geluk een lezing van Playout! bij te wonen in de geweldig mooie kelders van de Antwerp Management School in Antwerpen. Verschillende inspirerende punten werden kort aangehaald en het volgende is me bijgebleven en wil ik je niet onthouden.

Taken van een label
– omgaan met het digitale verhaal waarin veel mogelijkheden zijn (sociale media, eenvoudig muziek verkopen,…)
– zijn meerwaarde bewijzen tov. de artiest die tegenwoordig veel zelf kan
– de vraag van fans sturen en beïnvloeden

Playout! is naast een label ook een marketing communicatie bureau en participeert in andere organisaties en heeft twee sublabels. Je kan ze oa. kennen van de band Arsenal en de Red Bull SoundClash. Door de unieke combinatie van skills hebben ze een voet tussen de deur bij merken en kunnen ze unieke ervaringsgerichte marketing campagnes aanbieden die een win-win situatie zijn voor zowel band als brand. Een band heeft credibiliteit en imago te bieden tov. een merk dat financiële middelen heeft. De samenwerking moet echter steeds het financiële overstijgen en de muzikanten beslissen steeds zelf of ze de samenwerking willen aangaan.

Een label moet de volgende aspecten goed beheersen om de dromen en doelen van een artiest op lange termijn te kunnen verwezenlijken:
– publishing (royalties, Sabam,…)
– management van de artiest
– live bookingen (via agenten en organisatoren)
– label aspect (marketing en begeleiding zowel financiëel als muzikaal)

De visie van Playout!
1. Bands & Brands
Er zijn twee dingen die Playout! doet. Enerzijds gaan ze samenwerkingen aan tussen bands en merken die aansluiten bij een subcultuur. De ruil is in simpele vorm de credibiliteit van de band in ruil voor financiële middelen.
Anderzijds benadert het label de bands ook als en merk volgens een klassieke marketingaanpak. Het nieuwe band is als het ware een merk dat in de markt moet gezet worden. Dit moet je niet opvatten als plat commerciëel door-je-strot-geduuw. Ze staan wel voor kwaliteit en echtheid die ze met strategie tot bij luisteraars willen krijgen.

Waarom is de combinatie van een band en merk nu zo sterk? Dit komt door de beleving die bezoekers krijgen, ofwel experience marketing. Als een merk zich kan koppelen aan een belangrijk en positief concert- of festivalbezoek is er een emotionele band tussen consument en merk en is de missie geslaagd. Onthou dit als je ooit sponsor deals zoekt.

Een sterk netwerk, een sterke partner
Playout! gebruikt zijn sterktes op verschillende vlakken. Zo komen er bijvoorbeeld merken naar hen voor bands en gaan ze later een samenwerking aan voor een campagne. Een ander voorbeeld is het totaalplakket dat ze beheren aangezien ze ook de mensen achter het Openluchtfestival in Deurne zijn. Het lijkt wel de new musicworld order.
Als kleine of beginnende muzikant kan je hier vooral uit leren dat je netwerk zeer belangrijk is. Spendeer er dus ook voldoende tijd aan naast songs schrijven en perfectioneren.

De inkomsten uit muziek releases zijn een klein aandeel van Playout!, toch hebben ze twee sublabels in Brussel en Liège. Dit voornamelijk om voeling te houden met wat er speelt in het zuiden van het land op het gebied van trends, mode, muziek en jongerencultuur. De ruil in kennis is een win-win situatie voor beide partijen. Playout! heeft ervaring en de twee labels zijn de “voelsprieten”.

Niet te vergeten
Het volgende is me bijgebleven uit vragen en opmerkingen tijdens en na de lezing:

Het belangrijkste dat een artiest voor ogen moet houden is zijn droom. Wat is je doel? Wat wil jij bereiken?

De steun van grote media (zoals Studio Brussel, TMF,…) is nodig om een groot publiek te bereiken en te tonen dat je relevant bent.

Alle begin is moeilijk. De band Arsenal speelde 7 jaar lang in België, Nederland en Duitsland voor kleine bedragen per show (soms slechts 100-200 euro). Dat is geen luizenleven natuurlijk, maar dankzij dit harde werk genieten ze nu wel het succes dat ze hebben.

Je droom verwezenlijken is een puzzel van onder andere:
– goede muziek maken
– stevige live sets spelen
– voor- na en/of tijdens concert een actie doen, iets (klein) dat bijblijft
– pers aanschrijven (valt ook onder het punt hierboven), voorzie eenvoudige info zoals een bio voor de journalist
– fans
– je plannen commerciëel, strategisch en zakelijk bekijken

De grens tussen label en management is vervaagd. Een goede manager zal veel taken van een label op zich nemen. Een goed label voert veel taken uit die een manager zou doen.

Hopelijk hebben jullie hier veel inspiratie en goesting van gekregen om aan de slag te gaan! Hou zeker Antwerp Managemet School in de gaten. Ze plannen meer broodnodige lezingen en een opleiding voor de creatieve sector.

Infosessie rond nieuw muziekbusinessmodel

Voor wie die dag tijd heeft:

Op 25 april 2012 organiseert Muziekcentrum Vlaanderen een Huis23 sessie over een nieuw business model om artiesten in Europa te lanceren: The Rocking Factory Presents The Scoop Engine: A new European Music Business Model. Registreer snel voor deze presentatie.
The Rocking Factory is het geesteskind van Christian Hald Buhl, voor vele professionelen in de muziekwereld geen onbekende. Christian werkt al jaren voor Music Export Denmark (MXD) en is het aanspreekpunt voor het Deense Spotfestival en de Europese Spot On Denmark avonden.

Met The Rocking Factory presenteert Christian op 25 april in première zijn nieuw businessmodel ‘The Scoop Engine’, een PR en marketingplan waarmee hij eigentijdse oplossingen aanreikt om muziek internationaal te lanceren en te promoten. Het model richt zich op bands, managers, festivals, exportbureaus en andere spelers met internationale ambitie. The Scope Engine is aangepast aan het hedendaags muzieklandschap waarbinnen steeds meer artiesten en organisaties zich willen profileren.

Voorlopig opereert Christian Hald Buhl nog vanuit Brussel maar binnenkort verhuist hij naar Hamburg om van daaruit zijn plannen uit te voeren. Op 25 april nodigt hij voor de gelegenheid ook 2 van zijn Europese partners uit die mee zullen bouwen aan dit Pan-Europees muziekplatform: Justine Debicki en Hannes Tschürtz.
Justine Debicki is medeoprichter van het in Parijs gevestigde Boogiedrugstore. Hannes Tschürtz is directeur van het in Wenen gevestigde Ink Music.

Na de presentatie krijgen de aanwezigen de gelegenheid om in debat te gaan met de sprekers. Is het voorgestelde model sterk en vernieuwend genoeg? Doorstaat het de toets met jouw internationale ervaringen? Sluit dit aan bij jouw internationale ambitie en aanpak?

Praktisch

Sprekers: Christian Hald Buhl (The Rocking Factory/The Scoop Engine), Justine Debicki (Boogie Drugstore), Hannes Tschürtz (Ink Music).
Locatie: Huis23, Steenstraat 23, 1000 Brussel (ingang via AB-café)
Wanneer: 25 april 2012, om 14 uur

Inschrijven
Deelname aan deze Huis23 sessie is gratis, maar inschrijven is verplicht.
Meld je komst (1 of 2 personen) snel via wouter@muziekcentrum.be met vermelding Huis23 sessie The Rocking Factory.

Gelezen op Muziekcentrum Vlaanderen.

Panelgesprek: ‘Nieuwe manier van muziek luisteren’

Vlaams-Nederlands Huis deBuren organiseert op 26 april in Huis23 een debat rond het thema Nieuwe manier van muziek luisteren. Hoe gaat de muziekindustrie zich aanpassen aan het internet?
Steeds meer mensen beluisteren muziek uitsluitend online en zonder ervoor te betalen, via diensten als Spotify, YouTube, SoundCloud, GrooveShark, 22tracks, enz.

Hoe gaat de muziekwereld om met de groeiende perceptie dat muziek publiek eigendom is? deBuren organiseert hierover een debat met Koen Galle (22tracks), Sioen en Jaïr Tchong (Muziekcentrum Nederland). Dominique Deckmyn (De Standaard) modereert.
Meer info & inschrijvingen hier.

Gelezen op Muziekcentrum Vlaanderen

Humor, f* words en meer fascinerend succes op YouTube

Ik kwam het volgende, informatieve en zelfs leerzame artikel tegen:

Hun platen koopt niemand, maar op YouTube zijn de fascinerende muziekvideo’s van OK Go telkens weer een wereldhit. Voor creatieve muzikanten is het internet de perfecte thuishaven geworden voor innovatieve, provocatieve of bizarre clips.

Zeven miljoen keer. Zo vaak werd de laatste videoclip van OK Go intussen al bekeken op YouTube. Nauwelijks vier dagen staat het op het net, maar ‘Needing/Getting’ is de nieuwste sensatie op YouTube. Na hun legendarische loopbandclip bij ‘Here It Goes Again’ (63 miljoen views) en het krankzinnige domino-project in ‘This Too Shall Pass’, scoort de Amerikaanse groep dus opnieuw een joekel van een viral hit.

In de clip zie je hoe de groepsleden in hun omgebouwde Chevrolet een traject afrijden langs 55 piano’s en bijna evenveel drums, éénsnarige bassen en tweehonderd glazen flessen. Onderweg “bespelen” pneumatische armen en microfoons, die aan de auto bevestigd zijn, al die passerende muziekinstrumenten. Vier maanden voorbereiding en lessen als stuntchauffeur gingen vooraf aan dit hilarische huzarenstukje.

Opmerkelijk is dat de band véél bekender is om zijn videoclips dan om de muziek: hun account werd inmiddels zo’n 147,5 miljoen keer bezocht op YouTube. De verkoop ligt beduidend lager: 600.000 platen sleten ze wereldwijd.

Niet dat die verkoopcijfers meetellen voor dergelijke creatieve geesten. Het gaat vandaag eerder om het uitdragen van een identiteit, en naamsbekendheid verwerven. Om die reden postte het Zuid-Afrikaanse hiphopcollectief Die Antwoord – net als OK Go hebben ze geen groot platenlabel achter zich – zopas een nieuwe bizarre clip. ‘I Fink U Freeky’, de titel verraadt de inhoud van de clip, werd op een week tijd al bijna twee miljoen keer bekeken.

“Vandaag hoeven we ons niets meer aan te trekken van de wensen en grillen van kutzenders als MTV”, vertelde Ninja, frontman van Die Antwoord, ons. Met clips waarin een schaarsgeklede lolita, ratten en progeria-patiënten een belangrijke rol spelen, zullen ze wellicht niet zo gemakkelijk overdag zendtijd krijgen. Maar die vaste formule van onheilspellende beelden en hilarische scènes kan wél op online platforms. “De enige regel op internet is: fascineren. Als je mensen binnen de eerste tien seconden verveelt, verlies je hen. Iederéén maakt muziek. Opvallen, dàt is vandaag de kunst.”

“Humor en shockeffect scoren inderdaad het best op internet”, treden de jongens van The Lonely Island de Zuid-Afrikaanse rapper bij. Dit gezelschap werd bekend met muzikale sketches voor Saturday Night Live, waarin hilarische cameo’s van Justin Timberlake of Lady Gaga voorkomen. Hun clips worden gemiddeld zo’n 100 miljoen keer bekeken op YouTube alleen.

Met scabreuze liedjes over piemels in geschenkpapier (‘Dick in a Box’), seks met de moeder van je beste vriend (‘Motherlover’) en vroegtijdig klaarkomen (‘Jizz in My Pants’) werken ze bewust op de lachspieren. Al spelen de negatieve reacties van moraalridders evengoed in hun kaart: “Als iederéén je leuk vindt, zullen jonge fans snel afhaken. Daarmee valt het succes van viral hits te verklaren: iedereen wil er van dag één bijzijn.”

Ook Cee-Lo Green kan daarvan meespreken. Ooit legde hij aan De Morgen uit hoe ‘Fuck You’ zo’n gigantisch internetsucces werd – meer dan 70 miljoen views op YouTube! “Eén: doe iets waar geen andere artiest ooit aan gedacht heeft. Twee: hou het idee simpel, maar maak de uitvoering gecompliceerd. En drie: werk op mensen hun gemoed. Dat kan met seks, woede of schattigheid. In ‘Fuck You’ merk je dat ik een meester ben op alle drie gebieden (lacht).”

Geluid op nul
Ook de Belgische Australiër Gotye scoorde in geen tijd een virale hit met Somebody That I Used To Know (65 miljoen views op YouTube). “Een goed liedje blijft het belangrijkst“, gelooft de Bruggeling dan ook. “Maar het oog wil net zo goed wat: als je mensen betovert met mooie beelden, zullen ze je onthouden. Dat is toch ook het succes van goochelaars!”

Technische hoogstandjes mogen, maar hoeven niet, vindt Isaac Gozin dan weer. Gozin is de vaste clipregisseur van Milow, en scoorde een reusachtige viral hit met Ayo Technology, intussen meer dan 50 miljoen keer bekeken. Wél van het grootste belang, is promotie, vindt Gozin. “Invloedrijke mensen moeten je clip omarmen, en je werk als het ware uitdelen aan het grote publiek. In ons geval waren dat Perez Hilton en Kanye West. Zonder hen zou Milow misschien niet zo gauw aan zulke hallucinante kijkcijfers zijn gekomen.” Tot slot: wat een blijvend succesnummer is, zijn poesjes. Daar kunnen de jongens van Holy Fuck ook van meespreken. Hun clip bij ‘Red Lights’ werd 1,6 miljoen keer bekeken, een gigantisch cijfer voor een elektronische artrock-groep die in Amerika en Europa slechts bescheiden clubsuccesjes boekt. “YouTube en katten blijken echter twee handen op één buik”, lachen de Canadezen. “En in onze clip kaapt een kat de hoofdrol weg. Dat de song zich als een virus zou verspreiden op het net, hadden we nooit gedacht. Maar om heel eerlijk te zijn: ik geloof dat heel wat mensen ernaar keken met het geluid op nul. Aan onze platenverkoop hebben we het succes alleszins nooit gemerkt.”

Gelezen op de website van De Morgen.

Vinyl nog steeds in opmars in België

Eerder kon je al lezen dat vinyl aan een opmars bezig is. Deze is nog niet gestopt tot groot jolijt van de liefhebbers.
De Redactie bericht het volgende:

De verkoop van vinylplaten is het voorbije jaar opmerkelijk gestegen in België. Er gingen 65.130 platen over de toonbank, een stijgen van 39 procent ten opzichte van 2010. Lp’s doen het vandaag goed bij dj’s en verzamelaars.

Volgends de Belgian Entertainment Association treedt er nu, na drie jaar daling, een kentering op. In 2010 was de verkoop van lp’s teruggevallen tot 46.971 exemplaren. In 2011 gingen ruim 65.000 lp’s over de toonbank, goed voor een omzet van 1.182.573 euro.

“Er komt steeds meer muziek uit op vinyl. De platenindustrie heeft bij de introductie van de cd geprobeerd vinyl te begraven, maar dat is nooit volledig gelukt”, meldt Bob Driege van speciaalzaak Vynilla in Gent.

Volgens Driege zijn de kleine muzieklabels altijd vinylalbums blijven uitgeven. De grote platenmaatschappijen brengen vandaag opnieuw meer nieuwe releases uit op vinyl. De vinylverkoop is er wereldwijd ook met 39 procent op vooruit gegaan. In 2011 werden wereldwijd 3,9 miljoen platen verkocht.