“Luc Rademakers, hebt u al geluisterd naar Radio 1?”

Siegfried Bracke

Ik las dit rake opiniestuk over de evolutie naar eenheidsworst die momenteel bezig is op de Vlaamse Radio 1. Hetzelfde kan gezegd worden van veel muziek die op radio, tv en blogs opduikt. Maar goed, er wordt daar al voldoende over geschreven en zolang het geen persteksten van opkomende bands zijn of songteksten, gaat daar niet veel aan veranderen op korte termijn.

Siegfried Bracke schrijft een open brief aan de algemeen hoofdredacteur van de VRT-nieuwsdienst. Siegfried Bracke was vanaf begin jaren 80 tot 2010 journalist bij de openbare omroep. Nu is hij volksvertegenwoordiger en Gents gemeenteraadslid (N-VA).

Geachte Luc Rademakers,

Ik word betaald om een mening te hebben. Maar u zal dat lezen: dit is meer dan een mening. Ik ken u niet, nothing personal dus, maar j’accuse. Omdat ik na de (alvast cijfermatig succesvolle) hervorming van 2007 Radio 1 als mijn kind ben gaan beschouwen. Toen zaten we in een situatie – de gelijkenis is opvallend – waarbij in vijf jaar tijd een derde van de luisteraars was vertrokken.

Toen hebben we in geen tijd die eeuwig zeurende hervormingswerkgroepen afgeschaft, en heeft een ploeg van niet meer dan vijf mensen, stielmannen en -vrouwen, de hand aan de ploeg geslagen. Harde werkers met een gedacht. Taboes werden doorbroken, vaste waarden, als het moest, opzijgezet. Protest alom, opgehangen aan de redactiemuren. Ik deed alsof ik het niet zag. Een truc die ik geleerd had van de oude Vandenbussche.

Want terwijl de weldenkenden ruim de tijd namen voor de beschrijving van de ondergang van de beschaving (ze bedoelden daarmee hun eigen comfort), werden er kleine, licht onderbemande ploegjes gemaakt. Mensen waarvan ik wist dat ze het concept zagen zitten, tegen d…

Lees het volledige artikel op De Morgen.

Wat is publishing? Is het beter dan een label?

Kort gesteld: nee. Geen van beide is beter dan de andere omdat ze elk hun eigen troeven hebben. Hoewel de laatste jaren veel aan het veranderen is en je als muzikant veel meer zelf kan doen, is er nog een taak weggelegd voor publishers.

Herbekijk hieronder het panelgesprek in de reeks Huis23. Neem een voldoende grote beker ijs, emmer popcorn, kom fruitsla of wat je favoriete tv voedsel ook is, want het is een heftige video.
Het belangrijkste dat ik er uit onthouden heb is dat je ook als beginnende band voordelen kan halen uit een samenwerking met een publisher.

Op 15 mei 2013 organiseerden Poppunt en AB een ontmoeting in Huis23 met muziekuitgevers of publishers.

Publishing is een beroep apart in de muzieksector: oorspronkelijk hielden uitgevers zich bezig met het op de markt brengen van partituren, maar ondertussen is het werkterrein van de uitgever natuurlijk stevig uitgebreid. Publishers houden zich niet rechtstreeks bezig met de verkoop van muziek, maar wel met de auteursrechten die op die muziek rusten. De job van een publisher bestaat er kort samengevat uit om ervoor te zorgen dat die auteursrechten zoveel mogelijk opbrengen, dus dat de muziek in zijn/haar portefeuille zoveel mogelijk ‘gebruikt’ wordt. Een uitgever werkt dan ook altijd heel nauw samen met platenfirma’s, artiesten én hun omkadering om ervoor te zorgen dat muzikanten kunnen doen waar ze het beste in zijn: goeie muziek maken.

Maar in een snel veranderende muziekindustrie is ook het beroep van publisher constant in evolutie. Onder andere daarover hadden we het tijdens Meet The Publisher in Huis23. Wat is de rol van een publisher anno 2013? Waar houdt een publisher zich precies mee bezig? Wat kan een publisher betekenen voor mijn muziek en mijn muzikale carrière? Hoe verloopt de samenwerking tussen publisher, platenfirma, management, … en mezelf als muzikant? Hoe kan een publisher ervoor zorgen dat mijn carrière ook in het buitenland gelanceerd wordt?

Op deze vragen – en vele andere, uiteraard – kreeg je een antwoord van een aantal topexperts uit de sector. In het panel: Piet Bekaert (The Right People), Thomas De Mot (Strictly Confidential), Wim Coryn (Wild Cherry Consult), Stefaan Moriau (CP Masters en voorzitter van de Belgische publishersvereniging) en Marc van der Haas (Sony/ATV Music Publishing in Nederland, ook verantwoordelijk voor de Belgische markt). Het gesprek werd in goeie banen geleid door Didier Deneuter (MODO, entertainment-advocaat met jarenlange ervaring in de creatieve sectoren, waaronder de muziek-, televisie- en filmindustrie).

Via Poppunt.

Muzikale visie en geleerde lesjes van R&B ster Miguel

2Miguel

Ik las een interessant interview met Miguel. Lees mee:

Alleen al in Noord-Amerika verkocht Miguel ruim 400.000 exemplaren van zijn debuutalbum All I Want Is You(2010). Het is nog maar de vraag of hij dit aantal met opvolger Kaleidoscope Dream gaat halen. Toch is die plaat, en specifiek de single Adorn, de reden dat hij vandaag in Amsterdam voor een uitverkochte Paradiso staat. Vrijdag staat Miguel in een eveneens uitverkochte Corso te Rotterdam. “Er waren geweldige artiesten en bands vóór The Weeknd, vóór Frank Ocean en vóór mijzelf, die niet de aandacht kregen die ze verdienden“

Het staat er al even, maar eindelijk heeft Miguel tijd om aan zijn caesarsalade te beginnen. Na vrijwel elke hap verontschuldigt hij zich met een gigantische servet voor zijn gezicht. De zonnebril blijft op, maar de kleine Amerikaan is uiterst vriendelijk en geïnteresseerd. Zijn bescheiden entourage maakt zich druk over de planning van vandaag, maar Miguel Pimentel is vooral bezig om niemand tegen de schenen te schoppen. “Was het niet glad op de weg?”, “je staat toch wel op de lijst voor vanavond?”, “Zeg het als ik te snel ga hoor”. De vrouwelijke fotografen krijgen nog wat extra aandacht. Net als de dames vooraan in Paradiso bij zijn optreden enkele uren later. Miguel is een klassieke r&b glijer, maar toch ook heel erg niet. Kaleidoscope Dream is bewust erg fragmentarisch, bij vlagen rauw en thematisch een stuk breder dan ‘klassieke’ nineties genreplaten.

Vechten
Miguel is ‘al’ 27, in tijden dat 90’s kinderen doorbreken, een laatbloeier. Toch tekende hij in 2007 al een contract bij Jive. De release van zijn eerste album stond al in de startblokken totdat een klein label hem voor de rechter sleepte vanwege contractbreuk. Het gevolg van een onbezonnen handtekening op jonge leeftijd. Op het moment dat het eindelijk voor de zanger zou gaan beginnen, kwam hij tussen twee labels te hangen in een juridische strijd van ruim twee jaar. “Het was de meest frustrerende en deprimerende tijd van mijn leven. Jarenlang werk je ergens naartoe. Eindelijk teken je die ene deal en heb je de machine om te gaan bewegen. Eindelijk hoef je niet meer te schrapen om je rekeningen te kunnen betalen. En dan wordt het je ineens weer allemaal afgenomen. Ik kan het nu heel stoer een ‘ontnuchterende ervaring’ noemen, maar het sloeg alle fundament onder mijn passie vandaan. Met de steun van mijn omgeving ben ik door gaan vechten, maar om eerlijk te zijn heb ik in die periode bijzonder weinig geschreven. Het lukte me gewoon niet, it was kinda lame.” Hij erkent dat hij op het punt stond om te stoppen, een day job te nemen en zijn dromen te vergeten. “Mijn toenmalige vriendin en mijn vader hebben me financieel overeind gehouden en hebben me aangemoedigd om te blijven schrijven en me te ontwikkelen.”

IFWT_Miguel

Modern
Het kan zijn dat Miguel gewoon een opgewekt persoon is of een goede dag heeft, maar hij lijkt daadwerkelijk nog elke dag dankbaar voor zijn tweede kans. Praatjes hier en daar, hij grapt en is enorm geïnteresseerd in analyses en meningen over specifieke tracks. “Ik herken absoluut geen klassieke r&b in mijn nieuwe album, maar men blijft het maar herhalen. Ik denk dat de plaat vooral herinneringen oproept aan de tijd dat men in aanmerking kwam met het genre. En misschien dat bepaalde onderwerpen wel overeenkomen. Ja, dat weet ik wel zeker. How Many Drinks? zou ook twintig jaar geleden gemaakt kunnen zijn, al denk ik dat de sound en insteek weer heel erg eigen en modern is.” Veel Amerikaanse artiesten laten zich nog wel eens gaan tijdens een Europese tour. Of het nu is dat ze het gevoel hebben minder onder de loep van de media te liggen of dat verandering van spijs eetlust opwekt, niet elke ster is even fit tijdens een persmoment in Nederland. Miguel: “Ik probeer elke keer mijn stem te sparen tijdens een tour, maar deze Europese tour is het niet gemakkelijk. De verleidingen en feestjes zijn té leuk. Toch krijgen we het elke keer weer voor elkaar om een goede show te geven. Een trouwe fanbase helpt enorm, kan ik je vertellen. Je energie en uithoudingsvermogen verdubbelt wanneer een zaal los gaat. Het cliché dat je op het podium kopieert wat je aan energie uit de zaal krijgt, is gewoon waar.”

Adorn
Eerder schreven we op State al een artikel over de invloed van single Adorn. Of het nu Busta Rhymes, Ma$e, Ace Hood of Graph is, iedereen is op de track gesprongen. Op de officiele release kwam Wiz Khalifa zijn zegje doen. Rawn & Bambi aka Ron Simpson en DJ Abstract hebben er recent zelfs een complete mixtape van gemaakt met daarop een mooie bewerking van zanger Phatt. Miguel: “Adorn was bijzonder voor me, maar dat zo’n nummer volledig opblaast, kun je niet voorspellen. Ik heb zoveel bijzondere mensen mogen ontmoeten door dat ene nummer, maar het belangrijkste is dat het mensen heeft gewezen op mij en mijn muziek. En het blijft maar doorgaan, die track is al meer dan een jaar oud. Wekelijks verschijnt een nieuwe remix en ik hoorde net dat de track gewoon wederom op één staat in de Amerikaanse R&B/Hip-Hop Airplay chart. Ik was gisteren in Duitsland waar het me opviel dat men een stuk minder Engels spreekt dan bijvoorbeeld hier, maar die hele zaal zingt Adorn dus woord voor woord mee. Artiesten staan ook ineens massaal open voor samenwerkingen. Ik heb ‘nee’ moeten zeggen tegen hele mooie kansen. Gelukkig heb ik tijdens deze tour een opnameset bij me. Er komen nog mooie dingen aan de komende tijd.“

migA

Rauw en schurend
Deze week is Kaleidoscope Dream eindelijk officieel in Nederland verschenen. Voorlopig is het nog een digitale release. In Amerika zijn er inmiddels rond de 300.000 exemplaren van verkocht. “Het tweede album moest actueel zijn en urgentie uitstralen, omdat me dat bij All I Want Is You niet voldoende was gelukt. Ik ga hier niet doen alsof mijn debuutalbum een flinke sprong voorwaarts was van wat men op dat moment van r&b verwachte. Er zat een enorm verschil tussen feit en fictie op die plaat, dat moest anders. Daarnaast heb ik mezelf leren kennen als publiek persoon. Het klinkt misschien wat vaag, maar je hebt lang niet altijd door hoe je overkomt op mensen. Nu kan ik prima een interview lezen of een televisie-item terugkijken, ik zit goed in mijn vel en ben erg op mijn gemak. Ik speel geen act en hoef niemand te overtuigen, dat komt hopelijk ook zo over, ook op de plaat. Ik heb me voor Kaleidoscope Dream volledig gefocust op de sound. Geluiden die door mijn hoofd spoken en die me bezig houden. Ik hoefde niet te bewijzen dat ik een liedje kan schrijven, ik wilde mezelf als mens laten zien en mijn lifestyle delen. Teksten heb ik bewust naar de achtergrond verwezen. De plaat moest rauw en een beetje schurend worden. Als een soundtrack van mijn nachten in New York City; Lower East Side, een beetje vies en gevaarlijk, nooit weten waar je belandt. Dat is hoe ik rol, nog steeds. Daarom staan de nummers ook zo dicht op elkaar en gaan ze in elkaar over. Een beetje rommelig en gefragmenteerd, net als mijn leven. Ik heb een wilde kant en een heel sereen karakter, die combinatie zit in de plaat. Dat heb ik van mijn ouders, ze zijn al jaren gescheiden overigens. Mijn moeder is heel spiritueel en gedisciplineerd, mijn vader is losser. Hij leeft heel sterk in het nu, houdt van een feestje en komt met wilde ideeën. Hij is mijn held. Hij steunde me in moeilijke tijden, maakte zó veel mogelijk en gelooft in mijn keuzes.”

Harde les
In muzikale jaaroverzichten van 2012 is r&b niet weg te denken. De lelijkste genre-aanduidingen werden verzonnen om de ‘nieuwe’ r&b te duiden. Miguel kan er hartelijk om lachen. Tegelijk ziet hij ook duidelijke nieuwe ontwikkelingen in het klassieke genre. “Er waren geweldige artiesten en bands vóór The Weeknd, vóór Frank Ocean en vóór mijzelf, die niet de aandacht kregen die ze verdienden. J*DaVeY bijvoorbeeld of de experimentele dingen van Sa-Ra. Zij gingen in tegen de gevestigde opvattingen en trends. Maar tegelijkertijd ben ik er inmiddels ook wel achter dat timing essentieel is. Man, het was een harde les. Dingen gebeuren wanneer ze moeten gebeuren, wanneer het publiek er klaar voor is. Je kunt dat niet kopen, forceren of plannen. Daardoor vallen heel goede acts soms tussen wal en schip, daar doe je niets aan. Iedere ontwikkeling heeft zijn verkenners. Mijn album is geen revelatie voor de muziek of ultra-modern, maar ik weet dat het een bijzondere plaat is en dat mij is gelukt wat ik voor ogen had. Dat de timing goed was, heeft voor een extra lovende ontvangst gezorgd, dat besef ik me heel goed. Het zorgt er tegelijk voor dat het publiek open staat voor experiment. R&b is een heel dogmatisch genre dat in korte tijd een flinke evolutie doormaakt. Prachtig toch?! Het geeft mij vrijheid, ik hoef niet geforceerd met een nieuwe sound te komen.”

Bron: Erik Zwennes voor State Magazine.

Dit verdien je als muziekleerkracht

Belgen die al eens een online krant lezen, weten dat Jobat vaak aan ‘de gewone man’ vraagt wat hij of zij verdient. Het was deze keer de beurt aan Koen, muziekleraar.

Ik geef 19 uur muziekles in twee scholen in Turnhout: 9 uur pianoles in de richting podiumkunsten van de kunsthumaniora Heilig Graf en 10 uur pianoles, begeleiding en algemene muziekcultuur in de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans. Samen is dat net geen fulltime, daarnaast ben ik uitvoerend muzikant (jazzpianist) in bijberoep. Ik speel piano en toetsen in verschillende groepen, waaronder King of the Fugazi’s en het jazzkwintet Rubyland.

Koen Geudens (29), Antwerpen
Beroep: muziekleraar in loondienst en jazzpianist in bijberoep
Privé: gehuwd
Brutoloon: 2.930 euro
Nettoloon: 1.800 euro + variabel inkomen als muzikant
Extra: pensioensparen en verzekering geneeskundige zorgen

Doe je je job graag?
Ja! Ik zie mezelf als muzikant, maar muziekles geven biedt me naast een basisinkomen ook veel voldoening. Het is een geweldig gevoel om een passie te kunnen doorgeven aan jongeren en volwassenen. In de pianolessen probeer ik ook een levenshouding en een open visie mee te geven, en hecht ik veel belang aan het leren jezelf zijn als pianist. Dat is namelijk de basis van waaruit je kan improviseren.

Wat vind je van je inkomen?
Ik ben heel tevreden met mijn inkomen. Ik geef 3 dagen les per week. De andere dagen ben ik als muzikant bezig. Mijn inkomen als muzikant varieert per maand, dus dat heb ik er nu niet bij vermeld.
Ik doe maandelijks aan pensioensparen en probeer ook nog iets extra opzij te zetten.

Let je meer op je centen door de crisis?
Nee. Drie jaar geleden ben ik wel beginnen merken dat we als muzikanten minder gevraagd werden voor feesten of recepties, maar via mijn job als muziekleraar heb ik redelijk wat jobzekerheid.

Waar geef je met plezier geld aan uit?
Aan cd’s, lp’s, boeken (over muziek en over de twee wereldoorlogen) en aan alles wat met musiceren te maken heeft: een piano, software om muziek te maken …

En als je de lotto wint?
Dan zou ik een vrijstaand huis kopen zodat ik naar hartenlust muziek kan maken zonder andere mensen te storen. In het huis komt een repetitieruimte en een studio. Ik zou ook een grote wagen kopen waar ik al mijn muziekmateriaal in kwijt kan. En ik zou een schenking doen aan een goed doel.

Via Jobat.

Rapper Xzibit over hard werken en balans met privé leven

Een inspirerende video van de rapper Xzibit. Hij praat over bergtoppen en dalen. Ook praat hij over de balans tussen carrière maken en je privé leven.
Hoe veel offer jij op voor je muziek? Ga jij echt zo ver als je zou willen gaan om te bereiken wat je wil?