Wat is publishing? Is het beter dan een label?

Kort gesteld: nee. Geen van beide is beter dan de andere omdat ze elk hun eigen troeven hebben. Hoewel de laatste jaren veel aan het veranderen is en je als muzikant veel meer zelf kan doen, is er nog een taak weggelegd voor publishers.

Herbekijk hieronder het panelgesprek in de reeks Huis23. Neem een voldoende grote beker ijs, emmer popcorn, kom fruitsla of wat je favoriete tv voedsel ook is, want het is een heftige video.
Het belangrijkste dat ik er uit onthouden heb is dat je ook als beginnende band voordelen kan halen uit een samenwerking met een publisher.

Op 15 mei 2013 organiseerden Poppunt en AB een ontmoeting in Huis23 met muziekuitgevers of publishers.

Publishing is een beroep apart in de muzieksector: oorspronkelijk hielden uitgevers zich bezig met het op de markt brengen van partituren, maar ondertussen is het werkterrein van de uitgever natuurlijk stevig uitgebreid. Publishers houden zich niet rechtstreeks bezig met de verkoop van muziek, maar wel met de auteursrechten die op die muziek rusten. De job van een publisher bestaat er kort samengevat uit om ervoor te zorgen dat die auteursrechten zoveel mogelijk opbrengen, dus dat de muziek in zijn/haar portefeuille zoveel mogelijk ‘gebruikt’ wordt. Een uitgever werkt dan ook altijd heel nauw samen met platenfirma’s, artiesten én hun omkadering om ervoor te zorgen dat muzikanten kunnen doen waar ze het beste in zijn: goeie muziek maken.

Maar in een snel veranderende muziekindustrie is ook het beroep van publisher constant in evolutie. Onder andere daarover hadden we het tijdens Meet The Publisher in Huis23. Wat is de rol van een publisher anno 2013? Waar houdt een publisher zich precies mee bezig? Wat kan een publisher betekenen voor mijn muziek en mijn muzikale carrière? Hoe verloopt de samenwerking tussen publisher, platenfirma, management, … en mezelf als muzikant? Hoe kan een publisher ervoor zorgen dat mijn carrière ook in het buitenland gelanceerd wordt?

Op deze vragen – en vele andere, uiteraard – kreeg je een antwoord van een aantal topexperts uit de sector. In het panel: Piet Bekaert (The Right People), Thomas De Mot (Strictly Confidential), Wim Coryn (Wild Cherry Consult), Stefaan Moriau (CP Masters en voorzitter van de Belgische publishersvereniging) en Marc van der Haas (Sony/ATV Music Publishing in Nederland, ook verantwoordelijk voor de Belgische markt). Het gesprek werd in goeie banen geleid door Didier Deneuter (MODO, entertainment-advocaat met jarenlange ervaring in de creatieve sectoren, waaronder de muziek-, televisie- en filmindustrie).

Via Poppunt.

Muzikale visie en geleerde lesjes van R&B ster Miguel

2Miguel

Ik las een interessant interview met Miguel. Lees mee:

Alleen al in Noord-Amerika verkocht Miguel ruim 400.000 exemplaren van zijn debuutalbum All I Want Is You(2010). Het is nog maar de vraag of hij dit aantal met opvolger Kaleidoscope Dream gaat halen. Toch is die plaat, en specifiek de single Adorn, de reden dat hij vandaag in Amsterdam voor een uitverkochte Paradiso staat. Vrijdag staat Miguel in een eveneens uitverkochte Corso te Rotterdam. “Er waren geweldige artiesten en bands vóór The Weeknd, vóór Frank Ocean en vóór mijzelf, die niet de aandacht kregen die ze verdienden“

Het staat er al even, maar eindelijk heeft Miguel tijd om aan zijn caesarsalade te beginnen. Na vrijwel elke hap verontschuldigt hij zich met een gigantische servet voor zijn gezicht. De zonnebril blijft op, maar de kleine Amerikaan is uiterst vriendelijk en geïnteresseerd. Zijn bescheiden entourage maakt zich druk over de planning van vandaag, maar Miguel Pimentel is vooral bezig om niemand tegen de schenen te schoppen. “Was het niet glad op de weg?”, “je staat toch wel op de lijst voor vanavond?”, “Zeg het als ik te snel ga hoor”. De vrouwelijke fotografen krijgen nog wat extra aandacht. Net als de dames vooraan in Paradiso bij zijn optreden enkele uren later. Miguel is een klassieke r&b glijer, maar toch ook heel erg niet. Kaleidoscope Dream is bewust erg fragmentarisch, bij vlagen rauw en thematisch een stuk breder dan ‘klassieke’ nineties genreplaten.

Vechten
Miguel is ‘al’ 27, in tijden dat 90’s kinderen doorbreken, een laatbloeier. Toch tekende hij in 2007 al een contract bij Jive. De release van zijn eerste album stond al in de startblokken totdat een klein label hem voor de rechter sleepte vanwege contractbreuk. Het gevolg van een onbezonnen handtekening op jonge leeftijd. Op het moment dat het eindelijk voor de zanger zou gaan beginnen, kwam hij tussen twee labels te hangen in een juridische strijd van ruim twee jaar. “Het was de meest frustrerende en deprimerende tijd van mijn leven. Jarenlang werk je ergens naartoe. Eindelijk teken je die ene deal en heb je de machine om te gaan bewegen. Eindelijk hoef je niet meer te schrapen om je rekeningen te kunnen betalen. En dan wordt het je ineens weer allemaal afgenomen. Ik kan het nu heel stoer een ‘ontnuchterende ervaring’ noemen, maar het sloeg alle fundament onder mijn passie vandaan. Met de steun van mijn omgeving ben ik door gaan vechten, maar om eerlijk te zijn heb ik in die periode bijzonder weinig geschreven. Het lukte me gewoon niet, it was kinda lame.” Hij erkent dat hij op het punt stond om te stoppen, een day job te nemen en zijn dromen te vergeten. “Mijn toenmalige vriendin en mijn vader hebben me financieel overeind gehouden en hebben me aangemoedigd om te blijven schrijven en me te ontwikkelen.”

IFWT_Miguel

Modern
Het kan zijn dat Miguel gewoon een opgewekt persoon is of een goede dag heeft, maar hij lijkt daadwerkelijk nog elke dag dankbaar voor zijn tweede kans. Praatjes hier en daar, hij grapt en is enorm geïnteresseerd in analyses en meningen over specifieke tracks. “Ik herken absoluut geen klassieke r&b in mijn nieuwe album, maar men blijft het maar herhalen. Ik denk dat de plaat vooral herinneringen oproept aan de tijd dat men in aanmerking kwam met het genre. En misschien dat bepaalde onderwerpen wel overeenkomen. Ja, dat weet ik wel zeker. How Many Drinks? zou ook twintig jaar geleden gemaakt kunnen zijn, al denk ik dat de sound en insteek weer heel erg eigen en modern is.” Veel Amerikaanse artiesten laten zich nog wel eens gaan tijdens een Europese tour. Of het nu is dat ze het gevoel hebben minder onder de loep van de media te liggen of dat verandering van spijs eetlust opwekt, niet elke ster is even fit tijdens een persmoment in Nederland. Miguel: “Ik probeer elke keer mijn stem te sparen tijdens een tour, maar deze Europese tour is het niet gemakkelijk. De verleidingen en feestjes zijn té leuk. Toch krijgen we het elke keer weer voor elkaar om een goede show te geven. Een trouwe fanbase helpt enorm, kan ik je vertellen. Je energie en uithoudingsvermogen verdubbelt wanneer een zaal los gaat. Het cliché dat je op het podium kopieert wat je aan energie uit de zaal krijgt, is gewoon waar.”

Adorn
Eerder schreven we op State al een artikel over de invloed van single Adorn. Of het nu Busta Rhymes, Ma$e, Ace Hood of Graph is, iedereen is op de track gesprongen. Op de officiele release kwam Wiz Khalifa zijn zegje doen. Rawn & Bambi aka Ron Simpson en DJ Abstract hebben er recent zelfs een complete mixtape van gemaakt met daarop een mooie bewerking van zanger Phatt. Miguel: “Adorn was bijzonder voor me, maar dat zo’n nummer volledig opblaast, kun je niet voorspellen. Ik heb zoveel bijzondere mensen mogen ontmoeten door dat ene nummer, maar het belangrijkste is dat het mensen heeft gewezen op mij en mijn muziek. En het blijft maar doorgaan, die track is al meer dan een jaar oud. Wekelijks verschijnt een nieuwe remix en ik hoorde net dat de track gewoon wederom op één staat in de Amerikaanse R&B/Hip-Hop Airplay chart. Ik was gisteren in Duitsland waar het me opviel dat men een stuk minder Engels spreekt dan bijvoorbeeld hier, maar die hele zaal zingt Adorn dus woord voor woord mee. Artiesten staan ook ineens massaal open voor samenwerkingen. Ik heb ‘nee’ moeten zeggen tegen hele mooie kansen. Gelukkig heb ik tijdens deze tour een opnameset bij me. Er komen nog mooie dingen aan de komende tijd.“

migA

Rauw en schurend
Deze week is Kaleidoscope Dream eindelijk officieel in Nederland verschenen. Voorlopig is het nog een digitale release. In Amerika zijn er inmiddels rond de 300.000 exemplaren van verkocht. “Het tweede album moest actueel zijn en urgentie uitstralen, omdat me dat bij All I Want Is You niet voldoende was gelukt. Ik ga hier niet doen alsof mijn debuutalbum een flinke sprong voorwaarts was van wat men op dat moment van r&b verwachte. Er zat een enorm verschil tussen feit en fictie op die plaat, dat moest anders. Daarnaast heb ik mezelf leren kennen als publiek persoon. Het klinkt misschien wat vaag, maar je hebt lang niet altijd door hoe je overkomt op mensen. Nu kan ik prima een interview lezen of een televisie-item terugkijken, ik zit goed in mijn vel en ben erg op mijn gemak. Ik speel geen act en hoef niemand te overtuigen, dat komt hopelijk ook zo over, ook op de plaat. Ik heb me voor Kaleidoscope Dream volledig gefocust op de sound. Geluiden die door mijn hoofd spoken en die me bezig houden. Ik hoefde niet te bewijzen dat ik een liedje kan schrijven, ik wilde mezelf als mens laten zien en mijn lifestyle delen. Teksten heb ik bewust naar de achtergrond verwezen. De plaat moest rauw en een beetje schurend worden. Als een soundtrack van mijn nachten in New York City; Lower East Side, een beetje vies en gevaarlijk, nooit weten waar je belandt. Dat is hoe ik rol, nog steeds. Daarom staan de nummers ook zo dicht op elkaar en gaan ze in elkaar over. Een beetje rommelig en gefragmenteerd, net als mijn leven. Ik heb een wilde kant en een heel sereen karakter, die combinatie zit in de plaat. Dat heb ik van mijn ouders, ze zijn al jaren gescheiden overigens. Mijn moeder is heel spiritueel en gedisciplineerd, mijn vader is losser. Hij leeft heel sterk in het nu, houdt van een feestje en komt met wilde ideeën. Hij is mijn held. Hij steunde me in moeilijke tijden, maakte zó veel mogelijk en gelooft in mijn keuzes.”

Harde les
In muzikale jaaroverzichten van 2012 is r&b niet weg te denken. De lelijkste genre-aanduidingen werden verzonnen om de ‘nieuwe’ r&b te duiden. Miguel kan er hartelijk om lachen. Tegelijk ziet hij ook duidelijke nieuwe ontwikkelingen in het klassieke genre. “Er waren geweldige artiesten en bands vóór The Weeknd, vóór Frank Ocean en vóór mijzelf, die niet de aandacht kregen die ze verdienden. J*DaVeY bijvoorbeeld of de experimentele dingen van Sa-Ra. Zij gingen in tegen de gevestigde opvattingen en trends. Maar tegelijkertijd ben ik er inmiddels ook wel achter dat timing essentieel is. Man, het was een harde les. Dingen gebeuren wanneer ze moeten gebeuren, wanneer het publiek er klaar voor is. Je kunt dat niet kopen, forceren of plannen. Daardoor vallen heel goede acts soms tussen wal en schip, daar doe je niets aan. Iedere ontwikkeling heeft zijn verkenners. Mijn album is geen revelatie voor de muziek of ultra-modern, maar ik weet dat het een bijzondere plaat is en dat mij is gelukt wat ik voor ogen had. Dat de timing goed was, heeft voor een extra lovende ontvangst gezorgd, dat besef ik me heel goed. Het zorgt er tegelijk voor dat het publiek open staat voor experiment. R&b is een heel dogmatisch genre dat in korte tijd een flinke evolutie doormaakt. Prachtig toch?! Het geeft mij vrijheid, ik hoef niet geforceerd met een nieuwe sound te komen.”

Bron: Erik Zwennes voor State Magazine.

Playout! is meer dan een muzieklabel, bands zijn meer dan muziek

Gisteravond had ik het geluk een lezing van Playout! bij te wonen in de geweldig mooie kelders van de Antwerp Management School in Antwerpen. Verschillende inspirerende punten werden kort aangehaald en het volgende is me bijgebleven en wil ik je niet onthouden.

Taken van een label
– omgaan met het digitale verhaal waarin veel mogelijkheden zijn (sociale media, eenvoudig muziek verkopen,…)
– zijn meerwaarde bewijzen tov. de artiest die tegenwoordig veel zelf kan
– de vraag van fans sturen en beïnvloeden

Playout! is naast een label ook een marketing communicatie bureau en participeert in andere organisaties en heeft twee sublabels. Je kan ze oa. kennen van de band Arsenal en de Red Bull SoundClash. Door de unieke combinatie van skills hebben ze een voet tussen de deur bij merken en kunnen ze unieke ervaringsgerichte marketing campagnes aanbieden die een win-win situatie zijn voor zowel band als brand. Een band heeft credibiliteit en imago te bieden tov. een merk dat financiële middelen heeft. De samenwerking moet echter steeds het financiële overstijgen en de muzikanten beslissen steeds zelf of ze de samenwerking willen aangaan.

Een label moet de volgende aspecten goed beheersen om de dromen en doelen van een artiest op lange termijn te kunnen verwezenlijken:
– publishing (royalties, Sabam,…)
– management van de artiest
– live bookingen (via agenten en organisatoren)
– label aspect (marketing en begeleiding zowel financiëel als muzikaal)

De visie van Playout!
1. Bands & Brands
Er zijn twee dingen die Playout! doet. Enerzijds gaan ze samenwerkingen aan tussen bands en merken die aansluiten bij een subcultuur. De ruil is in simpele vorm de credibiliteit van de band in ruil voor financiële middelen.
Anderzijds benadert het label de bands ook als en merk volgens een klassieke marketingaanpak. Het nieuwe band is als het ware een merk dat in de markt moet gezet worden. Dit moet je niet opvatten als plat commerciëel door-je-strot-geduuw. Ze staan wel voor kwaliteit en echtheid die ze met strategie tot bij luisteraars willen krijgen.

Waarom is de combinatie van een band en merk nu zo sterk? Dit komt door de beleving die bezoekers krijgen, ofwel experience marketing. Als een merk zich kan koppelen aan een belangrijk en positief concert- of festivalbezoek is er een emotionele band tussen consument en merk en is de missie geslaagd. Onthou dit als je ooit sponsor deals zoekt.

Een sterk netwerk, een sterke partner
Playout! gebruikt zijn sterktes op verschillende vlakken. Zo komen er bijvoorbeeld merken naar hen voor bands en gaan ze later een samenwerking aan voor een campagne. Een ander voorbeeld is het totaalplakket dat ze beheren aangezien ze ook de mensen achter het Openluchtfestival in Deurne zijn. Het lijkt wel de new musicworld order.
Als kleine of beginnende muzikant kan je hier vooral uit leren dat je netwerk zeer belangrijk is. Spendeer er dus ook voldoende tijd aan naast songs schrijven en perfectioneren.

De inkomsten uit muziek releases zijn een klein aandeel van Playout!, toch hebben ze twee sublabels in Brussel en Liège. Dit voornamelijk om voeling te houden met wat er speelt in het zuiden van het land op het gebied van trends, mode, muziek en jongerencultuur. De ruil in kennis is een win-win situatie voor beide partijen. Playout! heeft ervaring en de twee labels zijn de “voelsprieten”.

Niet te vergeten
Het volgende is me bijgebleven uit vragen en opmerkingen tijdens en na de lezing:

Het belangrijkste dat een artiest voor ogen moet houden is zijn droom. Wat is je doel? Wat wil jij bereiken?

De steun van grote media (zoals Studio Brussel, TMF,…) is nodig om een groot publiek te bereiken en te tonen dat je relevant bent.

Alle begin is moeilijk. De band Arsenal speelde 7 jaar lang in België, Nederland en Duitsland voor kleine bedragen per show (soms slechts 100-200 euro). Dat is geen luizenleven natuurlijk, maar dankzij dit harde werk genieten ze nu wel het succes dat ze hebben.

Je droom verwezenlijken is een puzzel van onder andere:
– goede muziek maken
– stevige live sets spelen
– voor- na en/of tijdens concert een actie doen, iets (klein) dat bijblijft
– pers aanschrijven (valt ook onder het punt hierboven), voorzie eenvoudige info zoals een bio voor de journalist
– fans
– je plannen commerciëel, strategisch en zakelijk bekijken

De grens tussen label en management is vervaagd. Een goede manager zal veel taken van een label op zich nemen. Een goed label voert veel taken uit die een manager zou doen.

Hopelijk hebben jullie hier veel inspiratie en goesting van gekregen om aan de slag te gaan! Hou zeker Antwerp Managemet School in de gaten. Ze plannen meer broodnodige lezingen en een opleiding voor de creatieve sector.

A Milli-producer over hoe geld verdienen als beatmaker

Mr. Bangladesh, de man verantwoordelijk voor hiphop hits zoals A Milli van Lil Wayne en meer praat over de opties die er zijn om als beatmaker geld te verdienen.

Highlights:
– Een publishing deal is een goede optie, maar je moet goed weten waar je aan begint. Staar je niet blind op het snelle geld.

– De meeste beatmakers geven hun beats gratis weg en verdienen op auteursrecht. Dit werkt natuurlijk alleen bij artiesten die veel songs verkopen. Bij kleinere artiesten is een vast bedrag een betere optie.
Merk op: de veerdeelsleutel van de royalties is vastgelegd door Sabam. Je kan bij hen een pdf aanvragen en ik heb hem voor het gemak ook helemaal op mijn server gezet. Check pagina 33.

Infosessie rond nieuw muziekbusinessmodel

Voor wie die dag tijd heeft:

Op 25 april 2012 organiseert Muziekcentrum Vlaanderen een Huis23 sessie over een nieuw business model om artiesten in Europa te lanceren: The Rocking Factory Presents The Scoop Engine: A new European Music Business Model. Registreer snel voor deze presentatie.
The Rocking Factory is het geesteskind van Christian Hald Buhl, voor vele professionelen in de muziekwereld geen onbekende. Christian werkt al jaren voor Music Export Denmark (MXD) en is het aanspreekpunt voor het Deense Spotfestival en de Europese Spot On Denmark avonden.

Met The Rocking Factory presenteert Christian op 25 april in première zijn nieuw businessmodel ‘The Scoop Engine’, een PR en marketingplan waarmee hij eigentijdse oplossingen aanreikt om muziek internationaal te lanceren en te promoten. Het model richt zich op bands, managers, festivals, exportbureaus en andere spelers met internationale ambitie. The Scope Engine is aangepast aan het hedendaags muzieklandschap waarbinnen steeds meer artiesten en organisaties zich willen profileren.

Voorlopig opereert Christian Hald Buhl nog vanuit Brussel maar binnenkort verhuist hij naar Hamburg om van daaruit zijn plannen uit te voeren. Op 25 april nodigt hij voor de gelegenheid ook 2 van zijn Europese partners uit die mee zullen bouwen aan dit Pan-Europees muziekplatform: Justine Debicki en Hannes Tschürtz.
Justine Debicki is medeoprichter van het in Parijs gevestigde Boogiedrugstore. Hannes Tschürtz is directeur van het in Wenen gevestigde Ink Music.

Na de presentatie krijgen de aanwezigen de gelegenheid om in debat te gaan met de sprekers. Is het voorgestelde model sterk en vernieuwend genoeg? Doorstaat het de toets met jouw internationale ervaringen? Sluit dit aan bij jouw internationale ambitie en aanpak?

Praktisch

Sprekers: Christian Hald Buhl (The Rocking Factory/The Scoop Engine), Justine Debicki (Boogie Drugstore), Hannes Tschürtz (Ink Music).
Locatie: Huis23, Steenstraat 23, 1000 Brussel (ingang via AB-café)
Wanneer: 25 april 2012, om 14 uur

Inschrijven
Deelname aan deze Huis23 sessie is gratis, maar inschrijven is verplicht.
Meld je komst (1 of 2 personen) snel via wouter@muziekcentrum.be met vermelding Huis23 sessie The Rocking Factory.

Gelezen op Muziekcentrum Vlaanderen.

Don Robinson over hoe je lifestyle (tattoos) een voor-, en nadeel kan zijn

Don Robinson van Interscope vertelt over zijn ervaring met tattoos. Zelf heeft hij reeds een mooi aantal pieces laten zetten en in bepaalde situaties kiest hij er voor om deze niet te bedekken in meetings. Echter op andere momenten helpen ze zijn zakelijke gesprekken vooruit.
Bekijk het onderstaande filmpje voor zijn volledige interview en meer.