Wat is publishing? Is het beter dan een label?

Kort gesteld: nee. Geen van beide is beter dan de andere omdat ze elk hun eigen troeven hebben. Hoewel de laatste jaren veel aan het veranderen is en je als muzikant veel meer zelf kan doen, is er nog een taak weggelegd voor publishers.

Herbekijk hieronder het panelgesprek in de reeks Huis23. Neem een voldoende grote beker ijs, emmer popcorn, kom fruitsla of wat je favoriete tv voedsel ook is, want het is een heftige video.
Het belangrijkste dat ik er uit onthouden heb is dat je ook als beginnende band voordelen kan halen uit een samenwerking met een publisher.

Op 15 mei 2013 organiseerden Poppunt en AB een ontmoeting in Huis23 met muziekuitgevers of publishers.

Publishing is een beroep apart in de muzieksector: oorspronkelijk hielden uitgevers zich bezig met het op de markt brengen van partituren, maar ondertussen is het werkterrein van de uitgever natuurlijk stevig uitgebreid. Publishers houden zich niet rechtstreeks bezig met de verkoop van muziek, maar wel met de auteursrechten die op die muziek rusten. De job van een publisher bestaat er kort samengevat uit om ervoor te zorgen dat die auteursrechten zoveel mogelijk opbrengen, dus dat de muziek in zijn/haar portefeuille zoveel mogelijk ‘gebruikt’ wordt. Een uitgever werkt dan ook altijd heel nauw samen met platenfirma’s, artiesten én hun omkadering om ervoor te zorgen dat muzikanten kunnen doen waar ze het beste in zijn: goeie muziek maken.

Maar in een snel veranderende muziekindustrie is ook het beroep van publisher constant in evolutie. Onder andere daarover hadden we het tijdens Meet The Publisher in Huis23. Wat is de rol van een publisher anno 2013? Waar houdt een publisher zich precies mee bezig? Wat kan een publisher betekenen voor mijn muziek en mijn muzikale carrière? Hoe verloopt de samenwerking tussen publisher, platenfirma, management, … en mezelf als muzikant? Hoe kan een publisher ervoor zorgen dat mijn carrière ook in het buitenland gelanceerd wordt?

Op deze vragen – en vele andere, uiteraard – kreeg je een antwoord van een aantal topexperts uit de sector. In het panel: Piet Bekaert (The Right People), Thomas De Mot (Strictly Confidential), Wim Coryn (Wild Cherry Consult), Stefaan Moriau (CP Masters en voorzitter van de Belgische publishersvereniging) en Marc van der Haas (Sony/ATV Music Publishing in Nederland, ook verantwoordelijk voor de Belgische markt). Het gesprek werd in goeie banen geleid door Didier Deneuter (MODO, entertainment-advocaat met jarenlange ervaring in de creatieve sectoren, waaronder de muziek-, televisie- en filmindustrie).

Via Poppunt.

Advertenties

Muzikale visie en geleerde lesjes van R&B ster Miguel

2Miguel

Ik las een interessant interview met Miguel. Lees mee:

Alleen al in Noord-Amerika verkocht Miguel ruim 400.000 exemplaren van zijn debuutalbum All I Want Is You(2010). Het is nog maar de vraag of hij dit aantal met opvolger Kaleidoscope Dream gaat halen. Toch is die plaat, en specifiek de single Adorn, de reden dat hij vandaag in Amsterdam voor een uitverkochte Paradiso staat. Vrijdag staat Miguel in een eveneens uitverkochte Corso te Rotterdam. “Er waren geweldige artiesten en bands vóór The Weeknd, vóór Frank Ocean en vóór mijzelf, die niet de aandacht kregen die ze verdienden“

Het staat er al even, maar eindelijk heeft Miguel tijd om aan zijn caesarsalade te beginnen. Na vrijwel elke hap verontschuldigt hij zich met een gigantische servet voor zijn gezicht. De zonnebril blijft op, maar de kleine Amerikaan is uiterst vriendelijk en geïnteresseerd. Zijn bescheiden entourage maakt zich druk over de planning van vandaag, maar Miguel Pimentel is vooral bezig om niemand tegen de schenen te schoppen. “Was het niet glad op de weg?”, “je staat toch wel op de lijst voor vanavond?”, “Zeg het als ik te snel ga hoor”. De vrouwelijke fotografen krijgen nog wat extra aandacht. Net als de dames vooraan in Paradiso bij zijn optreden enkele uren later. Miguel is een klassieke r&b glijer, maar toch ook heel erg niet. Kaleidoscope Dream is bewust erg fragmentarisch, bij vlagen rauw en thematisch een stuk breder dan ‘klassieke’ nineties genreplaten.

Vechten
Miguel is ‘al’ 27, in tijden dat 90’s kinderen doorbreken, een laatbloeier. Toch tekende hij in 2007 al een contract bij Jive. De release van zijn eerste album stond al in de startblokken totdat een klein label hem voor de rechter sleepte vanwege contractbreuk. Het gevolg van een onbezonnen handtekening op jonge leeftijd. Op het moment dat het eindelijk voor de zanger zou gaan beginnen, kwam hij tussen twee labels te hangen in een juridische strijd van ruim twee jaar. “Het was de meest frustrerende en deprimerende tijd van mijn leven. Jarenlang werk je ergens naartoe. Eindelijk teken je die ene deal en heb je de machine om te gaan bewegen. Eindelijk hoef je niet meer te schrapen om je rekeningen te kunnen betalen. En dan wordt het je ineens weer allemaal afgenomen. Ik kan het nu heel stoer een ‘ontnuchterende ervaring’ noemen, maar het sloeg alle fundament onder mijn passie vandaan. Met de steun van mijn omgeving ben ik door gaan vechten, maar om eerlijk te zijn heb ik in die periode bijzonder weinig geschreven. Het lukte me gewoon niet, it was kinda lame.” Hij erkent dat hij op het punt stond om te stoppen, een day job te nemen en zijn dromen te vergeten. “Mijn toenmalige vriendin en mijn vader hebben me financieel overeind gehouden en hebben me aangemoedigd om te blijven schrijven en me te ontwikkelen.”

IFWT_Miguel

Modern
Het kan zijn dat Miguel gewoon een opgewekt persoon is of een goede dag heeft, maar hij lijkt daadwerkelijk nog elke dag dankbaar voor zijn tweede kans. Praatjes hier en daar, hij grapt en is enorm geïnteresseerd in analyses en meningen over specifieke tracks. “Ik herken absoluut geen klassieke r&b in mijn nieuwe album, maar men blijft het maar herhalen. Ik denk dat de plaat vooral herinneringen oproept aan de tijd dat men in aanmerking kwam met het genre. En misschien dat bepaalde onderwerpen wel overeenkomen. Ja, dat weet ik wel zeker. How Many Drinks? zou ook twintig jaar geleden gemaakt kunnen zijn, al denk ik dat de sound en insteek weer heel erg eigen en modern is.” Veel Amerikaanse artiesten laten zich nog wel eens gaan tijdens een Europese tour. Of het nu is dat ze het gevoel hebben minder onder de loep van de media te liggen of dat verandering van spijs eetlust opwekt, niet elke ster is even fit tijdens een persmoment in Nederland. Miguel: “Ik probeer elke keer mijn stem te sparen tijdens een tour, maar deze Europese tour is het niet gemakkelijk. De verleidingen en feestjes zijn té leuk. Toch krijgen we het elke keer weer voor elkaar om een goede show te geven. Een trouwe fanbase helpt enorm, kan ik je vertellen. Je energie en uithoudingsvermogen verdubbelt wanneer een zaal los gaat. Het cliché dat je op het podium kopieert wat je aan energie uit de zaal krijgt, is gewoon waar.”

Adorn
Eerder schreven we op State al een artikel over de invloed van single Adorn. Of het nu Busta Rhymes, Ma$e, Ace Hood of Graph is, iedereen is op de track gesprongen. Op de officiele release kwam Wiz Khalifa zijn zegje doen. Rawn & Bambi aka Ron Simpson en DJ Abstract hebben er recent zelfs een complete mixtape van gemaakt met daarop een mooie bewerking van zanger Phatt. Miguel: “Adorn was bijzonder voor me, maar dat zo’n nummer volledig opblaast, kun je niet voorspellen. Ik heb zoveel bijzondere mensen mogen ontmoeten door dat ene nummer, maar het belangrijkste is dat het mensen heeft gewezen op mij en mijn muziek. En het blijft maar doorgaan, die track is al meer dan een jaar oud. Wekelijks verschijnt een nieuwe remix en ik hoorde net dat de track gewoon wederom op één staat in de Amerikaanse R&B/Hip-Hop Airplay chart. Ik was gisteren in Duitsland waar het me opviel dat men een stuk minder Engels spreekt dan bijvoorbeeld hier, maar die hele zaal zingt Adorn dus woord voor woord mee. Artiesten staan ook ineens massaal open voor samenwerkingen. Ik heb ‘nee’ moeten zeggen tegen hele mooie kansen. Gelukkig heb ik tijdens deze tour een opnameset bij me. Er komen nog mooie dingen aan de komende tijd.“

migA

Rauw en schurend
Deze week is Kaleidoscope Dream eindelijk officieel in Nederland verschenen. Voorlopig is het nog een digitale release. In Amerika zijn er inmiddels rond de 300.000 exemplaren van verkocht. “Het tweede album moest actueel zijn en urgentie uitstralen, omdat me dat bij All I Want Is You niet voldoende was gelukt. Ik ga hier niet doen alsof mijn debuutalbum een flinke sprong voorwaarts was van wat men op dat moment van r&b verwachte. Er zat een enorm verschil tussen feit en fictie op die plaat, dat moest anders. Daarnaast heb ik mezelf leren kennen als publiek persoon. Het klinkt misschien wat vaag, maar je hebt lang niet altijd door hoe je overkomt op mensen. Nu kan ik prima een interview lezen of een televisie-item terugkijken, ik zit goed in mijn vel en ben erg op mijn gemak. Ik speel geen act en hoef niemand te overtuigen, dat komt hopelijk ook zo over, ook op de plaat. Ik heb me voor Kaleidoscope Dream volledig gefocust op de sound. Geluiden die door mijn hoofd spoken en die me bezig houden. Ik hoefde niet te bewijzen dat ik een liedje kan schrijven, ik wilde mezelf als mens laten zien en mijn lifestyle delen. Teksten heb ik bewust naar de achtergrond verwezen. De plaat moest rauw en een beetje schurend worden. Als een soundtrack van mijn nachten in New York City; Lower East Side, een beetje vies en gevaarlijk, nooit weten waar je belandt. Dat is hoe ik rol, nog steeds. Daarom staan de nummers ook zo dicht op elkaar en gaan ze in elkaar over. Een beetje rommelig en gefragmenteerd, net als mijn leven. Ik heb een wilde kant en een heel sereen karakter, die combinatie zit in de plaat. Dat heb ik van mijn ouders, ze zijn al jaren gescheiden overigens. Mijn moeder is heel spiritueel en gedisciplineerd, mijn vader is losser. Hij leeft heel sterk in het nu, houdt van een feestje en komt met wilde ideeën. Hij is mijn held. Hij steunde me in moeilijke tijden, maakte zó veel mogelijk en gelooft in mijn keuzes.”

Harde les
In muzikale jaaroverzichten van 2012 is r&b niet weg te denken. De lelijkste genre-aanduidingen werden verzonnen om de ‘nieuwe’ r&b te duiden. Miguel kan er hartelijk om lachen. Tegelijk ziet hij ook duidelijke nieuwe ontwikkelingen in het klassieke genre. “Er waren geweldige artiesten en bands vóór The Weeknd, vóór Frank Ocean en vóór mijzelf, die niet de aandacht kregen die ze verdienden. J*DaVeY bijvoorbeeld of de experimentele dingen van Sa-Ra. Zij gingen in tegen de gevestigde opvattingen en trends. Maar tegelijkertijd ben ik er inmiddels ook wel achter dat timing essentieel is. Man, het was een harde les. Dingen gebeuren wanneer ze moeten gebeuren, wanneer het publiek er klaar voor is. Je kunt dat niet kopen, forceren of plannen. Daardoor vallen heel goede acts soms tussen wal en schip, daar doe je niets aan. Iedere ontwikkeling heeft zijn verkenners. Mijn album is geen revelatie voor de muziek of ultra-modern, maar ik weet dat het een bijzondere plaat is en dat mij is gelukt wat ik voor ogen had. Dat de timing goed was, heeft voor een extra lovende ontvangst gezorgd, dat besef ik me heel goed. Het zorgt er tegelijk voor dat het publiek open staat voor experiment. R&b is een heel dogmatisch genre dat in korte tijd een flinke evolutie doormaakt. Prachtig toch?! Het geeft mij vrijheid, ik hoef niet geforceerd met een nieuwe sound te komen.”

Bron: Erik Zwennes voor State Magazine.

Dit verdien je als muziekleerkracht

Belgen die al eens een online krant lezen, weten dat Jobat vaak aan ‘de gewone man’ vraagt wat hij of zij verdient. Het was deze keer de beurt aan Koen, muziekleraar.

Ik geef 19 uur muziekles in twee scholen in Turnhout: 9 uur pianoles in de richting podiumkunsten van de kunsthumaniora Heilig Graf en 10 uur pianoles, begeleiding en algemene muziekcultuur in de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans. Samen is dat net geen fulltime, daarnaast ben ik uitvoerend muzikant (jazzpianist) in bijberoep. Ik speel piano en toetsen in verschillende groepen, waaronder King of the Fugazi’s en het jazzkwintet Rubyland.

Koen Geudens (29), Antwerpen
Beroep: muziekleraar in loondienst en jazzpianist in bijberoep
Privé: gehuwd
Brutoloon: 2.930 euro
Nettoloon: 1.800 euro + variabel inkomen als muzikant
Extra: pensioensparen en verzekering geneeskundige zorgen

Doe je je job graag?
Ja! Ik zie mezelf als muzikant, maar muziekles geven biedt me naast een basisinkomen ook veel voldoening. Het is een geweldig gevoel om een passie te kunnen doorgeven aan jongeren en volwassenen. In de pianolessen probeer ik ook een levenshouding en een open visie mee te geven, en hecht ik veel belang aan het leren jezelf zijn als pianist. Dat is namelijk de basis van waaruit je kan improviseren.

Wat vind je van je inkomen?
Ik ben heel tevreden met mijn inkomen. Ik geef 3 dagen les per week. De andere dagen ben ik als muzikant bezig. Mijn inkomen als muzikant varieert per maand, dus dat heb ik er nu niet bij vermeld.
Ik doe maandelijks aan pensioensparen en probeer ook nog iets extra opzij te zetten.

Let je meer op je centen door de crisis?
Nee. Drie jaar geleden ben ik wel beginnen merken dat we als muzikanten minder gevraagd werden voor feesten of recepties, maar via mijn job als muziekleraar heb ik redelijk wat jobzekerheid.

Waar geef je met plezier geld aan uit?
Aan cd’s, lp’s, boeken (over muziek en over de twee wereldoorlogen) en aan alles wat met musiceren te maken heeft: een piano, software om muziek te maken …

En als je de lotto wint?
Dan zou ik een vrijstaand huis kopen zodat ik naar hartenlust muziek kan maken zonder andere mensen te storen. In het huis komt een repetitieruimte en een studio. Ik zou ook een grote wagen kopen waar ik al mijn muziekmateriaal in kwijt kan. En ik zou een schenking doen aan een goed doel.

Via Jobat.

Draai die video tellers maar weer terug!

846427_73966285Het is geen geheim dat sommige bedrijven en mensen de cijfers proberen aan te dikken. Zo ook op de videosite YouTube, zoals te lezen stond in de krant.
Waar ik wel van verschiet is het enorme verschil tussen de werkelijke views en die met de robots er bij. Als iemand weet hoe ze dit berekend/uitgepluisd hebben, dan lees ik het graag in de comments!

Het artikel dat ik las:
De videowebsite YouTube heeft onlangs de tellers van verscheidene platenmaatschappijen en artiesten teruggedraaid die het aantal views van hun videofilmpjes kunstmatig opgedreven zouden hebben. Dat melden gespecialiseerde sites donderdag. Het gaat onder meer om Universal Music, Sony Music en Britney Spears.

Wie filmpjes op YouTube post, mag geen robots gebruiken om meer views te krijgen dan het aantal keren dat de video daadwerkelijk bekeken werd. De views leveren immers ook reclame op.

De teller van Universal Music verloor aldus 1 miljard views en staat voortaan op 5,9 miljard. Sony Music zakte met 99 procent tot 120 miljoen views. Een niet-officiële teller van Britney Spears moest 463 miljoen views inleveren om op 207 miljoen uit te komen.

Via De Morgen.

Rapper Xzibit over hard werken en balans met privé leven

Een inspirerende video van de rapper Xzibit. Hij praat over bergtoppen en dalen. Ook praat hij over de balans tussen carrière maken en je privé leven.
Hoe veel offer jij op voor je muziek? Ga jij echt zo ver als je zou willen gaan om te bereiken wat je wil?

Streaming (nog) niet voldoende

Streamingdiensten vangen de mindere verkoop van cd’s en downloads voorlopig niet op. Hoewel de verkoop in downloads in Europa met 9% steeg, daalde de totale verkoop met 2,6%. Het onderstaande artikel dat in De Standaard stond zegt niet welk aandeel downloads hebben in de totale verkoop van muziek. Echter volgens deze bron is het maar een miniem stukje van de hele taart en staat die 9 procent groei dus vrij machteloos tov. de consument die minder muziek aankoopt.

Lees hieronder het artikel dat in De Standaard stond:

Streaming groeit als kool, maar kan de terugval in de verkoop van cd’s niet compenseren.
In 2015 zal digitale muziekverkoop de traditionele dragers voorbijsteken als inkomstenbron voor de muziekindustrie, voorspelt marktonderzoeker Strategy Analytics. Vooral de inkomsten uit streaming – het afspelen van muziek via het internet op pc’s en mobiele apparaten – stijgen snel. Dit jaar wereldwijd met 40 procent in vergelijking met 2011. In Europa zelfs met 48 procent. Maar de verkoop van downloadbare muziek, via winkels als iTunes, bereikt vandaag stilaan een plafond. Downloads groeien dit jaar in Europa nog met 9 procent, in de VS nog maar met 7 procent. Erger voor de muziekindustrie is dat de totale muziekverkoop, cd’s inbegrepen, blijft dalen. Dit jaar met 2,6 procent.

Nevenrolletje
Voor de komende vijf jaar blijft streaming de grote groeipool van de muziekindustrie, voorspelt de studie. Waarom? Volgens Ed Barton van Strategy Analytics hechten mensen nu meer belang aan het gebruiksgemak dan aan het idee om een stuk muziek te bezitten. Abonnementendiensten als Spotify en Deezer bieden een bibliotheek aan van meer dan 10 miljoen nummers die je gelijk wanneer kunt beluisteren op elk apparaat. De meeste gebruikers van Spotify, Deezer en andere streamingdiensten, maken gebruik van een gratis basisaanbod dat wordt gefinancierd met reclame. Barton: ‘De abonnementendiensten als Spotify en Deezer rekenen erop dat ze 15 procent van hun gebruikers naar hun betalende aanbod kunnen lokken, en dat lijkt ze voorlopig te lukken.’

En in 2015 is het dus zover: dan is digitale muziekverkoop belangrijker dan cd’s. In de VS wordt dat punt zelfs al dit jaar bereikt. Maar dat betekent niet dat de muziekindustrie mag beginnen dromen van herstel. ‘De vraag is of de digitale inkomsten zullen blijven groeien’, zegt Ed Barton. ‘En of de inkomsten voor de muziekindustrie ooit nog in de buurt kunnen komen van wat ze in de jaren 90 waren.’

Eerder deze week pakte marktonderzoeker Nielsen uit met heel andere cijfers. Die studie suggereert dat jongeren vooral op Youtube naar muziek luisteren, terwijl streaming maar een nevenrolletje speelt en abonnementen als Spotify zelfs amper in het verhaal voorkomen. Nielsen had Amerikaanse consumenten gevraagd via welke media ze het afgelopen jaar naar muziek hadden geluisterd, en daarbij noemde twee derde van de jongeren Youtube.

bron: De Standaard

Playout! is meer dan een muzieklabel, bands zijn meer dan muziek

Gisteravond had ik het geluk een lezing van Playout! bij te wonen in de geweldig mooie kelders van de Antwerp Management School in Antwerpen. Verschillende inspirerende punten werden kort aangehaald en het volgende is me bijgebleven en wil ik je niet onthouden.

Taken van een label
– omgaan met het digitale verhaal waarin veel mogelijkheden zijn (sociale media, eenvoudig muziek verkopen,…)
– zijn meerwaarde bewijzen tov. de artiest die tegenwoordig veel zelf kan
– de vraag van fans sturen en beïnvloeden

Playout! is naast een label ook een marketing communicatie bureau en participeert in andere organisaties en heeft twee sublabels. Je kan ze oa. kennen van de band Arsenal en de Red Bull SoundClash. Door de unieke combinatie van skills hebben ze een voet tussen de deur bij merken en kunnen ze unieke ervaringsgerichte marketing campagnes aanbieden die een win-win situatie zijn voor zowel band als brand. Een band heeft credibiliteit en imago te bieden tov. een merk dat financiële middelen heeft. De samenwerking moet echter steeds het financiële overstijgen en de muzikanten beslissen steeds zelf of ze de samenwerking willen aangaan.

Een label moet de volgende aspecten goed beheersen om de dromen en doelen van een artiest op lange termijn te kunnen verwezenlijken:
– publishing (royalties, Sabam,…)
– management van de artiest
– live bookingen (via agenten en organisatoren)
– label aspect (marketing en begeleiding zowel financiëel als muzikaal)

De visie van Playout!
1. Bands & Brands
Er zijn twee dingen die Playout! doet. Enerzijds gaan ze samenwerkingen aan tussen bands en merken die aansluiten bij een subcultuur. De ruil is in simpele vorm de credibiliteit van de band in ruil voor financiële middelen.
Anderzijds benadert het label de bands ook als en merk volgens een klassieke marketingaanpak. Het nieuwe band is als het ware een merk dat in de markt moet gezet worden. Dit moet je niet opvatten als plat commerciëel door-je-strot-geduuw. Ze staan wel voor kwaliteit en echtheid die ze met strategie tot bij luisteraars willen krijgen.

Waarom is de combinatie van een band en merk nu zo sterk? Dit komt door de beleving die bezoekers krijgen, ofwel experience marketing. Als een merk zich kan koppelen aan een belangrijk en positief concert- of festivalbezoek is er een emotionele band tussen consument en merk en is de missie geslaagd. Onthou dit als je ooit sponsor deals zoekt.

Een sterk netwerk, een sterke partner
Playout! gebruikt zijn sterktes op verschillende vlakken. Zo komen er bijvoorbeeld merken naar hen voor bands en gaan ze later een samenwerking aan voor een campagne. Een ander voorbeeld is het totaalplakket dat ze beheren aangezien ze ook de mensen achter het Openluchtfestival in Deurne zijn. Het lijkt wel de new musicworld order.
Als kleine of beginnende muzikant kan je hier vooral uit leren dat je netwerk zeer belangrijk is. Spendeer er dus ook voldoende tijd aan naast songs schrijven en perfectioneren.

De inkomsten uit muziek releases zijn een klein aandeel van Playout!, toch hebben ze twee sublabels in Brussel en Liège. Dit voornamelijk om voeling te houden met wat er speelt in het zuiden van het land op het gebied van trends, mode, muziek en jongerencultuur. De ruil in kennis is een win-win situatie voor beide partijen. Playout! heeft ervaring en de twee labels zijn de “voelsprieten”.

Niet te vergeten
Het volgende is me bijgebleven uit vragen en opmerkingen tijdens en na de lezing:

Het belangrijkste dat een artiest voor ogen moet houden is zijn droom. Wat is je doel? Wat wil jij bereiken?

De steun van grote media (zoals Studio Brussel, TMF,…) is nodig om een groot publiek te bereiken en te tonen dat je relevant bent.

Alle begin is moeilijk. De band Arsenal speelde 7 jaar lang in België, Nederland en Duitsland voor kleine bedragen per show (soms slechts 100-200 euro). Dat is geen luizenleven natuurlijk, maar dankzij dit harde werk genieten ze nu wel het succes dat ze hebben.

Je droom verwezenlijken is een puzzel van onder andere:
– goede muziek maken
– stevige live sets spelen
– voor- na en/of tijdens concert een actie doen, iets (klein) dat bijblijft
– pers aanschrijven (valt ook onder het punt hierboven), voorzie eenvoudige info zoals een bio voor de journalist
– fans
– je plannen commerciëel, strategisch en zakelijk bekijken

De grens tussen label en management is vervaagd. Een goede manager zal veel taken van een label op zich nemen. Een goed label voert veel taken uit die een manager zou doen.

Hopelijk hebben jullie hier veel inspiratie en goesting van gekregen om aan de slag te gaan! Hou zeker Antwerp Managemet School in de gaten. Ze plannen meer broodnodige lezingen en een opleiding voor de creatieve sector.

A Milli-producer over hoe geld verdienen als beatmaker

Mr. Bangladesh, de man verantwoordelijk voor hiphop hits zoals A Milli van Lil Wayne en meer praat over de opties die er zijn om als beatmaker geld te verdienen.

Highlights:
– Een publishing deal is een goede optie, maar je moet goed weten waar je aan begint. Staar je niet blind op het snelle geld.

– De meeste beatmakers geven hun beats gratis weg en verdienen op auteursrecht. Dit werkt natuurlijk alleen bij artiesten die veel songs verkopen. Bij kleinere artiesten is een vast bedrag een betere optie.
Merk op: de veerdeelsleutel van de royalties is vastgelegd door Sabam. Je kan bij hen een pdf aanvragen en ik heb hem voor het gemak ook helemaal op mijn server gezet. Check pagina 33.

Infosessie rond nieuw muziekbusinessmodel

Voor wie die dag tijd heeft:

Op 25 april 2012 organiseert Muziekcentrum Vlaanderen een Huis23 sessie over een nieuw business model om artiesten in Europa te lanceren: The Rocking Factory Presents The Scoop Engine: A new European Music Business Model. Registreer snel voor deze presentatie.
The Rocking Factory is het geesteskind van Christian Hald Buhl, voor vele professionelen in de muziekwereld geen onbekende. Christian werkt al jaren voor Music Export Denmark (MXD) en is het aanspreekpunt voor het Deense Spotfestival en de Europese Spot On Denmark avonden.

Met The Rocking Factory presenteert Christian op 25 april in première zijn nieuw businessmodel ‘The Scoop Engine’, een PR en marketingplan waarmee hij eigentijdse oplossingen aanreikt om muziek internationaal te lanceren en te promoten. Het model richt zich op bands, managers, festivals, exportbureaus en andere spelers met internationale ambitie. The Scope Engine is aangepast aan het hedendaags muzieklandschap waarbinnen steeds meer artiesten en organisaties zich willen profileren.

Voorlopig opereert Christian Hald Buhl nog vanuit Brussel maar binnenkort verhuist hij naar Hamburg om van daaruit zijn plannen uit te voeren. Op 25 april nodigt hij voor de gelegenheid ook 2 van zijn Europese partners uit die mee zullen bouwen aan dit Pan-Europees muziekplatform: Justine Debicki en Hannes Tschürtz.
Justine Debicki is medeoprichter van het in Parijs gevestigde Boogiedrugstore. Hannes Tschürtz is directeur van het in Wenen gevestigde Ink Music.

Na de presentatie krijgen de aanwezigen de gelegenheid om in debat te gaan met de sprekers. Is het voorgestelde model sterk en vernieuwend genoeg? Doorstaat het de toets met jouw internationale ervaringen? Sluit dit aan bij jouw internationale ambitie en aanpak?

Praktisch

Sprekers: Christian Hald Buhl (The Rocking Factory/The Scoop Engine), Justine Debicki (Boogie Drugstore), Hannes Tschürtz (Ink Music).
Locatie: Huis23, Steenstraat 23, 1000 Brussel (ingang via AB-café)
Wanneer: 25 april 2012, om 14 uur

Inschrijven
Deelname aan deze Huis23 sessie is gratis, maar inschrijven is verplicht.
Meld je komst (1 of 2 personen) snel via wouter@muziekcentrum.be met vermelding Huis23 sessie The Rocking Factory.

Gelezen op Muziekcentrum Vlaanderen.

Panelgesprek: ‘Nieuwe manier van muziek luisteren’

Vlaams-Nederlands Huis deBuren organiseert op 26 april in Huis23 een debat rond het thema Nieuwe manier van muziek luisteren. Hoe gaat de muziekindustrie zich aanpassen aan het internet?
Steeds meer mensen beluisteren muziek uitsluitend online en zonder ervoor te betalen, via diensten als Spotify, YouTube, SoundCloud, GrooveShark, 22tracks, enz.

Hoe gaat de muziekwereld om met de groeiende perceptie dat muziek publiek eigendom is? deBuren organiseert hierover een debat met Koen Galle (22tracks), Sioen en Jaïr Tchong (Muziekcentrum Nederland). Dominique Deckmyn (De Standaard) modereert.
Meer info & inschrijvingen hier.

Gelezen op Muziekcentrum Vlaanderen