Rapper Xzibit over hard werken en balans met privé leven

Een inspirerende video van de rapper Xzibit. Hij praat over bergtoppen en dalen. Ook praat hij over de balans tussen carrière maken en je privé leven.
Hoe veel offer jij op voor je muziek? Ga jij echt zo ver als je zou willen gaan om te bereiken wat je wil?

Advertenties

Urbanization zoekt hiphop talent

Voor de derde keer zoekt Urbanization talent uit de hiphop hoek. Check de info en drop je demo!

“Hiphop hoort niet in de ether” zwaktes en sterktes van het genre

Ik las volgende stevige artikel op State. Enkele tips en duidelijke taal van Giel Beelen.
Het artikel werd geschreven door Erik Zwennes. Beeld

Waar een deel van hiphopland hem nog kent als die radio-dj die zich on-air liet pijpen of hij die het aan de stok kreeg met Metz en Darryl is Giel Beelen tegenwoordig een van de belangrijkste poortwachters om voet aan wal te krijgen als rapper in Hilversum. Is het niet via zijn ochtendshow, de Week in Rap en Roer of NachteGiel dan wel dankzij zijn regelmatige aanwezigheid als tafelheer in De Wereld Draait Door. Maar wat vindt hij zelf nou dope, hoe kijkt hij naar rappend Nederland anno 2012 en hoe benader je de beste man eigenlijk?

Giel Beelen tijdens de State Awards 2011 waar hij als één van de leden van de kiescommissie van de awardsshow de award voor Beste Single uitreikte. Door Arjan Kremer (in opdracht van FunkiMag)



“Ik luister alles zelf. Het is niet zo dat een redactie voor mij de nieuwe singles luistert. Ik vind dat ook een soort plicht, ik krijg nu eenmaal al die platen. Maar tegelijkertijd lukt het me zelden om hele albums te luisteren. Ik check singles en skip door albums heen, heel oneerbiedig. Maar bijvoorbeeld de nieuwe platen van Gers en Sef heb ik gehoord. De weinige momenten dat ik muziek als consument tot me neem, gooi ik een jazzkanaal aan via mijn Sonos systeem.”

Hoe kijk jij naar Nederlandse hiphop en de industrie die er omheen is gegroeid?
“Het is wel los. Het hele imago is er een beetje vanaf. Mijn moeder zal er waarschijnlijk nog steeds een stereotype beeld van hebben en dat is misschien ook wel prima. Maar ik vind zelf, en een label als Top Notch heeft daar een belangrijke rol in, dat er heel toffe dingen gebeuren. Van combinaties met andere genre’s tot ontwikkelingen binnen hiphop. Het maakt Nederlandse hiphop meer volwassen. Ali B Op Volle Toeren heeft ook heel veel inzicht gegeven en mooie portretten geschetst van de spelers in de scene.”

Op 3FM, een pop-rockzender, wordt ook hiphop gedraaid, maar het zijn de acts die de cross-over zoeken die gedraaid worden. Is dat vanwege het profiel van de zender of door de beeldvorming van hiphop?
“Wij zijn echt een popzender. En popmuziek is volgens mij wat op de radio werkt. Voor hiphop, dance of rockmuziek moet je zelf kiezen. Radio is broadcasting. Dat leidt misschien tot vervlakking, maar ik denk dat wij daar toch net even peper en zout in gooien en nieuwe acts breken. In de basis haten onze luisteraars hiphop. Ik lees niet al die luisteronderzoeken, maar zo is het wel. Tegelijkertijd zijn die onderzoeken niet heilig. In de basis zitten mensen nooit op iets nieuws te wachten. Dat geldt niet alleen voor muziek, zo zit de mens blijkbaar in elkaar. Dus als we de onderzoeken blind zouden volgen, stond de playlist behoorlijk vast. Daarom laat je mensen wel nieuwe dingen proeven en haken er mensen in, beginnen ook andere stations het te draaien en wordt het toch opgepikt. In het begin scoorde Gers Pardoel’s ‘Ik Neem Je Mee’ een vette vette onvoldoende, nu staat de track al weken op één. Maar zo werkt het bij mij ook hoor. Ik vond het eerst helemaal niets. Ik vind het album niet briljant, maar als je zo’n track er uit trekt, begint het wel te werken. Je hebt ook albums die op het eerste gehoor geweldig lijken, maar die je daarna nooit meer op zet.”

Je bent anno nu de schakel tussen hiphop en 3FM danwel De Wereld Draait Door, hoe is dat ontstaan?
“Als het gaat om 3FM ben ik een van de enigen die overbleef. De enige die wat met hiphop heeft, en ik doe natuurlijk veel met live-optredens.

Ja, maar ik kan me ook voorstellen dat je dan juist niet die ‘moeilijke jongens die te laat komen’ uitnodigt.
“Daarvoor vind ik hiphop zelf te leuk om dan geen rappers uit te nodigen. Vrijdagnacht is bijna een soort concept geworden: ik heb een bandje, een singer-songwriter en een hiphopgezelschap. Niets leukers dan die bij elkaar te brengen. Inmiddels staat iedereen daar wel voor open, maar in het begin vonden artiesten dat ook maar vaag. Ik baal er van dat die vrijdagavondshow gekilled is (3VOOR12XL, red.) maar het werkte gewoon niet. Als dan ook de mensen voor wie het bedoeld is eigenlijk toch niet naar het station luisteren…ja.”

Zie jij het gebeuren dat meer hiphop danwel hippop de stap naar dagradio maakt?
“Ik zeg je eerlijk: eerst was het zo dat 538 die urban dingen pakte. Ik moet zeggen dat zij aan het wankelen zijn in duidelijkheid en nu echt wel dingen laten liggen. En dat gaan wij dan ook niet oppakken. Wat dat betreft zitten we best wel in een rare tijd. Ik denk dan toch wel dat als je kijkt naar de pure hiphop…ja, dan is dat misschien gewoon niet voor de radio. Dat is waar ik wel steeds meer in begin te geloven. Ook omdat die doelgroep gewoon helemaal geen radio luistert. Dan heeft het ook niet zoveel zin.”

Nadeel is dat ze dan ook in de beeldvorming weer een stukje verder kwijt zijn, Buma-inkomsten mislopen, etcetera.
“Ja. Dat vind ik soms wel lastig hoor. Voor wat het doet in Nederland op het gebied van optredens enzo. Neem zo’n hele Fakkelteitgroep bijvoorbeeld, dat is gewoon vet aan de hand en ik kan er gewoon niet zo veel mee. Althans, ik vind het zelf heel gaaf, te gek, maar we gaan het niet op de playlist zetten. Dat vind ik lastig en daarom zal ik altijd dat soort dingen ’s ochtends langs laten komen. Maar dan weet ik vantevoren al dat er veel negatieve reacties komen. Daar heb ik dan schijt aan en denk ik ‘dat is wie ik wil zijn: een gids in muziekland, en dat gaat nu eenmaal alle kanten op.'”

Wat is de grote zwakte van Nederlandse hiphop en Nederlandse hiphopartiesten?
“Wat je nog altijd wel hebt is het niet zo communicatief open staan. Dan wordt het echt al snel een groepje cappuchonnetjes die met elkaar staan te smoezelen. Je hoeft niet allemaal netjes in pak te knikken en te buigen, dat is wat ik totaal niet wil. Maar soms maakt iemand het voor zichzelf wel heel lastig. Eigenlijk is het heel simpel: de echt lastige artiesten komen er niet. Dat heeft niet alleen met media-aandacht te maken, maar ook binnen de scene zelf word je dan ingehaald. Nogmaals: je hoeft echt geen open boek te zijn, het mag best een beetje vaag zijn. Als je vaag doet en vervolgens blijkt je verhaal ook zo enorm leeg te zijn, is het vaag doen om het vaag doen en val je door de mand.”

Hoe kan een artiest jou benaderen? Wat is slim, wat is absoluut niet slim? Is het verstandig om een tussenpersoon in te schakelen?
“Het voordeel van een tussenpersoon is dat ik diegene al ken. Het hele concept van pluggers heeft wel degelijk effect. Maar zonder gekheid: ik check alle mails. Dat gaat wel heel snel, maar ik check het wel. Wat je nooit moet doen is een mp3 attachen, daar word ik gek van. Als je de mogelijkheden hebt, is het slim om met tussenpersonen te werken of in ieder geval met mensen die al eerdere successen hebben gehad en weten hoe de wereld in elkaar zit. Maar je kan ook gewoon een mailtje sturen hoor. Ik heb vaak genoeg op vrijdagnacht rappers gehad die me gewoon hadden gemaild. Ik merk dat veel mensen de mediawereld groter maken dan het in werkelijkheid is. Zo bijzonder is het allemaal niet. Je stuurt een mailtje en dan ben je er of niet.”

Hoe zou volgens jou de Publieke Omroep met hiphop om moeten gaan? Los van wat 3FM doet.
“FunX vind ik een goede plek. Ik vind het zelf niet zo aantrekkelijk, maar dat is dan ook goed; het is niet voor mij. Je kunt wel leuk allemaal themakanalen beginnen, maar dat moet wel effect hebben. Op internet is er geen FM-schaarste, iedereen kan er iets beginnen en de winnaar is degene die het het beste doet. Initiatieven als Lijn5 vond ik altijd wel goed. Ik zou me wel kunnen voorstellen dat je als Publieke Omroep veel meer denkt in programma’s die je niet maakt voor radio of tv, maar baseert rond goede gasten die toch al wel binnen de omroepen rondlopen. Dat mag best alleen op internet zijn, ik geloof daar wel in. Maar dat is nu even heel lastig, omdat de Publieke Omroep juist tegengehouden wordt op internetgebied. Dat staat hier inderdaad haaks op. Ik vind het heel moeilijk hoor. Goede dingen moet je naar mijn idee ook niet meteen afrekenen op kijkcijfers ofzo. Laat dingen groeien, publiek moet je ook langzaam winnen.”

Hoe is je relatie met Lange Frans ontstaan?
“Eigenlijk heel simpel. Er was een promosampler, Homegrown, daar stond een liedje van D-Men op. Het ging over een snor en dat vond ik een super grappig nummer. Het was zijn tijd ver vooruit want er zat een soort drum-n-bass dingetje in. Daar ben ik heel erg van, dus dan heb je me. Ik begon dat te draaien en daarma kwam de D-Men clan ook langs. Als we het dan hebben over gasten die gewoon heel open en tof benaderbaar zijn, dan is Lange Frans hét voorbeeld. We hadden een klik en daarna liet ik hem eigenlijk al teksten maken; samenvattingen van de uitzendingen enzo. Ik moest hem altijd ophalen. Hij stond in Weesp bij een hotel te wachten midden in de nacht en dan pikte ik hem op voor het nachtprogramma. Toen ging ik ’s avonds een programma maken en verhuisde hij mee. Ondertussen begon hij ook te knallen en heb ik hem ook bij tijd en wijlen geholpen. Toen ik naar de ochtend ging, heb ik ook geen moment getwijfeld of hij mee moest verhuizen. Het is grappig om te zien hoe hij echt in een andere league is gekomen. Die van bekende Nederlanders.”

…het zijn er niet veel. Naast hem nog Ali B, maar dan heb je het eigenlijk ook wel.
“Het lijkt me best moeilijk voor hen hoor. Ali is daar echt helemaal goed in. ‘Wat nou credible?’ Het maakt hem echt helemaal geen kut uit. Ik ben heel benieuwd naar het album van Frans dat er aan zit te komen. Ik heb al wat dingen gehoord en hij denk echt van ‘fuck you’. Het gaat echt kamerbreed. Het lijkt me voor Frans ook heel moeilijk. Wat ik altijd leuk vond waren die heel smerige straatremixes. Ik begrijp hoe dat gaat hoor, ik heb dat zelf ook. Ik ben naar de ochtend gegaan en dan moet je dat soort dingen niet meer doen. Ik zie dat ook heel erg aan Frans.”

Twee aanvaringen met artiesten hebben destijds voor behoorlijk wat rumoer gezorgd, dat waren Metz en Darryl. Vervolgens word je voor racist uitgemaakt, hoe kijk je daar op terug?
“Het is hoe ik radio maak en dan kunnen dat soort dingen gebeuren. Ik moet zeggen dat ik over Darryl echt okay ben. Ik heb hem erna nog gebeld. Het spijt me dan dat iemand er van slag van is en vooral dat het zo’n hype’je wordt, maar hij is erna weer langs gekomen: even goede vrienden. Ik sta er nog steeds achter. Het was gewoon niet goed. Het was een opeenstapeling van zaken: hij was niet goed voorbereid en hij rapte over zijn eigen vocalen heen. Maar ik moet zeggen dat het wel effect heeft gehad. Tegenwoordig is het bij de meeste hiphopartiesten keurig geregeld. Metz is een ander verhaal. Het heeft zijn naamsbekendheid goed gedaan en hij heeft er alles aan gedaan om dat uit te buiten. Dat kan ik wel waarderen, ik vind het wel grappig al is het behoorlijk negatief. Ik was op dat moment in een grillige bui. De rubriek, waarbij iedereen langs kon komen om te vertellen over zijn goede doel, had het nodig dat ik het spicede. Het verbaasde me hoe hij na afloop heel a-relaxed werd. In de uitzending ging hij er prima mee om wat mij stimuleerde om er vrij stevig bovenop te zitten. Als we het dan over stereotypen hebben: ik vind het prima dat je ’s ochtends binnenkomt met een hele posse en je zonnebril op, maar ik ga er wel wat van zeggen. Je kan me een enorme eikel vinden voor hoe ik dat heb aangepakt. Maar wat ik echt erg vind, en daar heb ik toch menig mailtje aan gewijd, is dat hij een edit gemaakt heeft van wat er gebeurd is. Daarin miste je de hele context. Feitelijk gezien is dan nog steeds alles gebeurd, maar hij heeft wel zijn zegje kunnen doen. Dat zie je niet in de edit. Dat vond ik niet rechtvaardig. Zijn hele verhaal dat hij jonge rappers wilde helpen met zijn project, heeft hij er zelf uitgeknipt ter promotie van zichzelf. Daarna heeft nog gespeeld dat hij langs zou komen in het Glazen Huis van dat jaar. Maar toen begon hij ook ineens allemaal eisen te stellen. Er werden excuses van mij verwacht. Ik vond dat niet nodig. Klaar.”

Vervolgens zijn hun beide platen keihard geflopt.
“Het publiek liegt niet, dan was het gewoon niet goed genoeg.”

Moeten mensen vriendjes met jou zijn om aandacht te krijgen?
“Ik ben blij dat je dat zo vraagt: dat is ab-so-luut niet aan de hand. Zo werk ik niet en als ik het gevoel zou hebben dat iemand zich wel zo zou gedragen dan heb ik nieuws: dat werkt alleen maar averechts. Pluggers weten dat als geen ander: het gaat om de muziek. Artiesten weten dit, maar voor de lezer is het misschien wel goed om te horen: ik nodig die gasten wel uit. Daar hoef ik geen credits voor te hebben hoor, zo bedoel ik het helemaal niet. Maar ik denk dan wel: ‘ik hoef het niet te doen’.

De Jeugd van Tegenwoordig heeft die gouden plaat binnen, gaan ze nu eindelijk een keer die Popprijs pakken?
“Ik weet het meestal nooit. Ik zou dat een hele goede kandidaat vinden. Ik zou nu zo snel ook niet iets anders weten. Ik zou het ook heel leuk vinden voor het genre. Ondanks het feit dat ze daar een beetje buiten vallen, of in ieder geval aan de top zitten; buiten de cirkel zegmaar. Het ís hiphop. Ik zeg je eerlijk: ik had niet verwacht dat die gasten het zo lang vol zouden houden. Het is zo voorbij het gekkigheidje gegaan en het zijn enorm harde werkers. Ik heb er niets over te zeggen, maar ik zou het een heel goede vinden.”

Een artikel over Vlaamse hiphop in Poppunt magazine

Ik kwam bij het herorganiseren van mijn homestudio een oude Poppunt magazine tegen tussen mijn platencollectie. In dit magazine van begin 2006 een artikel over Vlaamse hiphop. Speciaal voor jullie heb ik het met mijn beste hobby skills gedigitaliseerd.

klik voor een groter formaat

klik voor een groter formaat

Mac Miller zijn succesformule

Ik las volgend interview met Mac Miller waarin hij kort praat over Twitter, promotie en roddels.
Lees mee…

Sinds de release van zijn debuut album ‘Blue Slide Park’ vorige maand, heeft Mac Miller al 145 000 exemplaren verkocht. Het is het eerste indi album dat op #1 landt sinds Tha Doggpound’s Doggfood. Een geweldige prestatie van een rapper uit Pittsburgh die nog niet legaal mag drinken.

De artiest die vroeger door het leven ging als Easy Mac en zijn companen van Rostrum Records weten duidelijk iets van cd’s over de toonbank laten gaan. Insanul Ahmed zat samen met Miller om zijn succesformule die hem aan de top bracht te bespreken.

Wees een persoonlijkheid
Ik gebruik Twitter om fans kennis te laten maken met de persoonn achter de muziek. Mensen willen geen spam en haten het wanneer een sociaal netwerk enkel als promotionele tool gebruikt wordt. Het stoort me als ik zie dat iemand zijn volgers constant retweet. De fan vindt dit misschien leuk, maar “Je bent de beste rapper!” retweeten is alsof een chick je na een date sms’t dat de seks goed was en je dit doorstuurt naar al je vrienden.

Misvattingen links laten liggen
Een grote groep mensen denkt dat ik een rijkeluiszoon ben uit een villawijk die muziek maakt voor studentenfeestjes. Ik haat studentenfeestjes en kom niet uit een villawijk. Ik ben van de stad, niet perse van the hood. Mijn huis was veilig, maar een straat verder al niet meer.
Ik weet de kritiek te plaatsen en laat mensen zeggen wat ze willen. Gaandeweg zullen meer en meer mensen het juiste verhaal wel horen.

Lees meer in de huidige Complex magazine.