Waarom houden wij niet van onze eigen muziek?

ieder zijn eigen kleine wereldje

ieder in zijn eigen kleine wereldje

Een ritorische vraag, alsook een vraag waar ik het antwoord niet meteen op kan geven: Waarom houden wij niet van onze eigen muziek of onze eigen muzikanten?

Hiphop krijgt vaak het verwijt dat het te Amerikaans is. Heum… Natuurlijk zijn al die lokale indi rock bands met veel airplay op en top niet-Brits en niet-Amerikaans (Nailpin, iemand?). Wel consistent blijven!
Terug naar hiphop (en waarschijnlijk andere genres). Blijkbaar steunen TMF, StuBru, ed. liever een buitenlandse act dan een binnenlandse terwijl de muziek kwalitatief vergelijkbaar is. Deze zenders spelen nochtans een grote rol voor luisteraars bij het ontdekken van nieuwe muziek.
Binnenlands is dan nog overdreven. Want wat voor alle genres opgaat is de verschrikkelijk nauwe regionale beperking. Ons land is amper zo groot als een stad hoort te zijn en toch kennen we enkel muziek uit Vlaanderen. Taal is hier geen uitvlucht, want muziek van onze Noorderburen wordt ook maar beperkt gespeeld. De aangename uitzonderingen die er zijn (Stromae uit Brussel bijvoorbeeld), zijn dan telkens singles. Weken na elkaar dezelfde song.

Alle ingrediënten zijn er wel om een leuke, vernieuwende uitwisseling van muziek op te starten. Festivals doen zulke projecten al, maar de radio hinkt wat achterop.
Misschien zijn de programators gewoon bang hun nek uit te steken? Mogenlijk zijn de audiovisuele zenders meer afhankelijk van platenmaatschappijen dan we kunnen zien?
Wat het ook is voorlopig blijf ik nieuwe muziek ontdekken via verschillende blogs.